Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zastosowanie ultrasonografii w zapaleniu płuc wywołanym przez SARS-CoV-2

16.03.2020
Qian Yi-Peng i wsp.: Findings of lung ultrasonography of novel coronavirus pneumonia during the 2019–2020 epidemic
Intensive Care Med. 2020
https://doi.org/10.1007/s00134-020-05996-6

Opracowali: lek. Krzysztof Węgrzyn, lek. Jacek Górka, lek. Kamil Polok, lek. Jakub Fronczek
Konsultował: prof. dr hab. n. med. Wojciech Szczeklik

Skróty:

SARS-CoV-2 -- koronawirus wywołujący zespół ciężkiej ostrej niewydolności oddechowej, COVID-19 -- choroba wywoływana przez wirus SARS-CoV-2, TK -- tomografia komputerowa, ARDS -- zespół ostrej niewydolności oddechowej

W dotychczasowych opracowaniach dotyczących COVID-19 zaobserwowano, że w przebiegu choroby zmiany radiologiczne płuc często wyprzedzają objawy kliniczne. Wielu ekspertów zaleca wczesne wykonanie tomografii komputerowej klatki piersiowej u pacjentów z podejrzeniem infekcji SARS-CoV-2. Ciężki stan pacjentów często uniemożliwia jednak transport do pracowni TK. Dodatkowym zagrożeniem jest duża zakaźność SARS-CoV-2.

USG płuc, będące lepszym narzędziem do diagnozowania zapaleń płuc i ARDS od standardowego zdjęcia RTG klatki piersiowej, stanowi wiarygodną alternatywę dla TK. Dodatkowymi zaletami USG są jego dostępność przy łóżku pacjenta, powtarzalność badania, brak narażenia na promieniowanie rentgenowskie oraz niski koszt.

W omawianym badaniu autorzy wykonali USG płuc u 20 pacjentów z potwierdzoną chorobą COVID-19, stosując metodę obrazowania płuc w 12 miejscach (12-zone method).

U chorych na COVID-19 w badaniu ultrasonograficznym klatki piersiowej stwierdzano następujące zmiany:

  1. pogrubienie i nieregularność linii opłucnej
  2. linie B w zmiennej ilości -- od pojedynczych do zlewających się zmian
  3. konsolidacje o różnej morfologii -- m.in. wieloogniskowe, obejmujące cały płat lub jego część, czasem z widocznym bronchogramem powietrznym
  4. linie A (pojawiające się w fazie zdrowienia)
  5. płyn w opłucnej (rzadko).

Obserwowane zmiany układały się w kontinuum od słabo nasilonych zmian pęcherzykowo-śródmiąższowych, przez ciężkie obustronne zajęcie tkanki śródmiąższowej do konsolidacji pęcherzykowych.

Tabela 1 - zmiany opisywane w TK płuc i odpowiadający im obraz USG
TK klatki piersiowej USG płuc
Pogrubienie opłucnej Pogrubienie linii opłucnej
Zmiany o typie mlecznej szyby Linie B (wieloogniskowo, pojedyncze lub zlewające się)
Naciek tkanki płucnej Zlewające się linie B
Konsolidacje podopłucnowe Niewielkie konsolidacje
Konsolidacje obejmujące cały płat Konsolidacje obejmujące płat lub jego część (translobular, non-translobular)
Zajęcie więcej niż dwóch płatów Zmiany obserwowane w wielu płatach płuc
Na samym początku zmiany atypowe lub ich brak. Następnie rozproszone drobne zmiany z progresją do zmian o typie mlecznego szkła. Wraz z czasem trwania choroby narastanie konsolidacji. Na początku choroby i w łagodnych przypadkach dominują pojedyncze linie B. Zespół
pęcherzykowo-śródmiąższowy rozwija się z czasem i występuje u krytycznie chorych pacjentów. Linie A można zaobserwować w fazie zdrowienia. Zgrubienie linii opłucnej z nieregularnymi liniami B sugeruje zmiany włókniejące.
strona 1 z 2