Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zgon wewnątrzmaciczny w zaawansowanej ciąży i poród martwego płodu – część II. Wytyczne Royal College of Obstetricians and Gynaecologists nr 55, październik 2010

28.10.2011
Late intrauterine fetal death and stillbirth
Royal College of Obstetricians and Gynaecologists Green-top Guideline No. 55, October 2010
www.rcog.org.uk

Tłumaczył dr n. med. Szymon Brużewicz

Skróty: CI – przedział ufności; IUFD – wewnątrzmaciczny zgon płodu; OR – iloraz szans; zespół DIC – zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego

© 2010 Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. All rights reserved.
Opublikowano za zgodą i dzięki uprzejmości Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, Londyn, 2010.


Poród

Jakie są zalecenia dotyczące wyboru terminu i sposobu porodu?
    [C] Zalecenia odnośnie do porodu powinny uwzględniać zarówno preferencje ciężarnej, jak i jej stan zdrowia oraz przebieg wcześniejszych porodów.

    [D] W razie wystąpienia sepsy, stanu przedrzucawkowego, oddzielenia łożyska lub pęknięcia błon płodowych należy bezwzględnie nakłaniać ciężarną do możliwie najszybszej indukcji porodu; w pozostałych przypadkach dopuszczalne jest natomiast rozważenie bardziej elastycznego podejścia.

    [D] Jeśli ogólny stan zdrowia kobiety jest dobry, ciągłość błon płodowych pozostaje zachowana, a w badaniach laboratoryjnych nie stwierdza się zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (disseminated intravascular coagulation – DIC), ciężarną można uspokoić, że odłożenie porodu na krótki czas nie wiąże się z poważniejszym zagrożeniem. Należy ją jednak uprzedzić o ryzyku wystąpienia ciężkich powikłań i bardziej nasilonych stanów lękowych w przypadku zwlekania z indukcją porodu. Kobietom, które zdecydują się na odłożenie porodu na dłużej niż 48 godzin, powinno się zalecić wykonywanie 2 razy w tygodniu badań w kierunku zespołu DIC (tab. 1; p. Med. Prakt. Ginekol. Położ. 3/2011, s. 53–55 – przyp. red.).