Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Postępowanie w orbitopatii towarzyszącej chorobie Gravesa i Basedowa

04.11.2010
Komentarz i uzupełnienie do stanowiska EUGOGO

Tomasz Bednarczuk, Ewa Bar-Andziak, Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Alicja Hubalewska-Dydejczyk, Agata Waligórska, Katedra i Klinika Endokrynologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
Maria Górska, Janusz Myśliwiec, Klinika Endokrynologii, Diabetologii i Chorób Wewnętrznych, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
Barbara Jarząb, Zakład Medycyny Nuklearnej i Endokrynologii Onkologicznej, Centrum Onkologii – Instytut im. M. Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach
Regina Karczmarzyk, Anna Zawadzka, Dariusz Garmol, Zakład Teleradioterapii, Centrum Onkologii – Instytut Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie
Dariusz Kęcik, Katedra i Klinika Okulistyki, I Wydziału Lekarskiego, Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Leszek Królicki, Maria Teresa Płazińska, Zakład Medycyny Nuklearnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Antoni Krzeski, Katedra i Klinika Otolaryngologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Barbara Krzyżanowska-Świnarska, Klinika Hipertensjologii i Chorób Wewnętrznych, Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie
Andrzej Lewiński, Klinika Endokrynologii i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi
Andrzej Milewicz, Jacek Daroszewski, Katedra i Klinika Endokrynologii, Diabetologii i Leczenia Izotopami Akademii Medycznej we Wrocławiu
Ewa Płaczkiewicz-Jankowska, Polski Instytut Evidence Based Medicine w Krakowie
Krystyna Pilarska, Klinika Endokrynologii, Nadciśnienia Tętniczego i Chorób Przemiany Materii Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie
Maciej Skórski, Wiesław Wiechno, Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej i Chorób Klatki Piersiowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Jerzy Sowiński, Katedra i Klinika Endokrynologii, Przemiany Materii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Anhelli Syrenicz, Klinika Endokrynologii, Chorób Metabolicznych i Chorób Wewnętrznych Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie
Jerzy Szaflik, Katedra i Klinika Okulistyki II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Hubert Wanyura, Klinika Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Wojciech Zgliczyński, Helena Jastrzębska, Klinika Endokrynologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie
Janusz Nauman, Zakład Badawczo-Leczniczy Endokrynologii Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN im. M. Mossakowskiego

Wprowadzenie

Choroba Gravesa i Basedowa (ChGB) charakteryzuje się różnorodnym obrazem klinicznym, na który składają się objawy ze strony tarczycy, tkanek oczodołu, a niekiedy również skóry przedgoleni oraz dystalnych paliczków rąk i stóp.[1,2] Chorobie najczęściej towarzyszą objawy nadczynności tarczycy wywołane przeciwciałami łączącymi się i stymulującymi receptor dla tyreotropiny (TSH-R), w wyniku czego dochodzi do nadmiernej biosyntezy tyroksyny i trijodotyroniny. W leczeniu chorych na ChGB najtrudniejszym problemem klinicznym nie jest jednak tyreotoksykoza, lecz objawy pozatarczycowe, a zwłaszcza orbitopatia (Graves' orbitopathy – GO).
Orbitopatia Gravesa (inne określenia spotykane w piśmiennictwie: oftalmopatia tarczycowa, oftalmopatia Gravesa, oftalmopatia naciekowo-obrzękowa, wytrzeszcz złośliwy, thyroid associated orbitopathy lub thyroid-associated ophthalmopathy – TAO, thyroid eye disease – TED, Graves' ophthalmopathy lub Graves' orbitopathy – GO) jest przewlekłym, autoimmunologicznym zapaleniem tkanek oczodołu (mięśni gałki ocznej i tkanki łącznej/tłuszczowej okołogałkowej), towarzyszącym głównie ChGB (w 90% przypadków), rzadziej chorobie Hashimoto (5%), lub też rozwijającym się u osób bez klinicznych objawów choroby tarczycy (5%). Częstość występowania GO u pacjentów z ChGB jest trudna do oceny; ustalenie rozpoznania zależy od definicji zmian ocznych i od zakresu wykonanych badań pomocniczych. Choć za pomocą czułych metod diagnostycznych (tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny) pewne cechy orbitopatii w postaci "utajonej" można stwierdzić u większości chorych, to tylko u około 25% zmiany oczne przyjmują postać orbitopatii naciekowo-obrzękowej (zapalenie tkanek miękkich okołogałkowych, wytrzeszcz i/lub zaburzenia ruchomości gałek ocznych).

Wywiady

Konferencje i szkolenia

5-8 września 2019, Paryż
19th EURETINA Congress
więcej »
30-31 sierpnia 2019, Bordeaux
Joint EGS/AGS Members' Meeting
więcej »
30-31 sierpnia 2019, Gdynia
Okulistyczny Festiwal Filmowy i Fotograficzny
Zobacz wszystkie konferencje i szkolenia »

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.