Opracowała lek. Iwona Rywczak
W przeglądzie systematycznym Cochrane oceniono skuteczność i bezpieczeństwo szczepień przeciwko półpaścowi u dorosłych. Zidentyfikowano osiem badań z randomizacją (do lipca 2012 r.), obejmujących łącznie 52 269 starszych dorosłych (śr. wiek >60 lat). W 4 badaniach szczepionkę porównano z placebo, w 3 stosowano różne rodzaje szczepionek przeciwko półpaścowi (o większej i mniejszej dawce, inaktywowaną i „żywą”, przechowywaną w chłodziarce i w postaci zamrożonej), a w jednym w grupie kontrolnej podano polisacharydową szczepionką przeciwko pneumokokom. Obserwację prowadzono przez 3 lata (mediana).
U osób zaszczepionych półpasiec wykrywano rzadziej niż u osób, które otrzymały placebo (RR: 0,49 [95% CI: 0,43–0,56], NNT: 50), przy czym większą korzyść ze szczepienia zaobserwowano u pacjentów w wieku 60–69 lat (RR: 0,36 [95% CI: 0,30–0,45]) niż w grupie wiekowej ≥70 lat (RR: 0,63 [95% CI: 0,53–0,75]). Niepożądane odczyny poszczepienne częściej stwierdzano u szczepionych pacjentów (RR: 1,29 [95% CI: 1,05–1,57], NNH: 100). Obserwowano zwłaszcza odczyny w miejscu wkłucia (RR: 4,51 [95% CI: 2,35–8,68]), NNH: 2,8 [95% CI: 2,3–3,4]), miały one jednak zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie.
Autorzy wyciągnęli wniosek, że szczepionka przeciwko półpaścowi skutecznie zapobiega zachorowaniom na półpasiec i jest dobrze tolerowana.
