Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Wprowadzenie PCV-13 do programu szczepień było korzystne, ale...

19.08.2019
Persistent circulation of vaccine serotypes and serotype replacement after five years of UK infant immunisation with PCV13
Kandasamy R. i wsp.
J. Infect. Dis., 2019; doi: 10.1093/infdis/jiz178

Opracowały: Małgorzata Ściubisz, Iwona Rywczak

W badaniu przekrojowym oceniono wpływ programu szczepień niemowląt i dzieci z użyciem skoniugowanej, 13-walentnej szczepionki przeciwko pneumokokom (PCV-13) na nosicielstwo pneumokoka oraz zapadalność na inwazyjną chorobę pneumokokową (IChP) w populacji Anglii i Walii po 5 latach realizacji tego programu (w 2010 r. PCV-13 zastąpiła preparat 7-walentny [PCV-7], który stosowano od 2006 r.).

Do badania zakwalifikowano 988 zdrowych dzieci w wieku 13–48 miesięcy, które otrzymały 3 dawki PCV-13 zgodnie z kalendarzem szczepień, oraz 200 zdrowych dorosłych, którzy mieszkali wspólnie z dziećmi uczestniczącymi w badaniu. Rekrutację prowadzono w okresie od lutego 2014 roku do sierpnia 2015 roku (późny okres szczepień PCV-13). Grupę kontrolną pozyskano z wcześniejszego badania, w którym uczestniczyły dzieci szczepione 3 dawkami PCV-7, rekrutowane w okresie od listopada 2010 roku do września 2011 roku (wczesny okres szczepień PCV-13). Dane dotyczące liczby zachorowań na IChP w całej populacji uzyskano z systemu aktywnego nadzoru epidemiologicznego.

W populacji dzieci do 5. roku życia objętych programem szczepień PCV-13 po 5 latach realizacji programu stwierdzono zmniejszenie zapadalności na IChP wywołaną przez dwa typy serologiczne pneumokoka uwzględnione w tej szczepionce – typ 1 (iloraz współczynników zapadalności [IRR]: 0,03 [95% CI: 0–0,19]) i 7F (IRR: 0,13 [95% CI: 0,05–0,36]), łącznie zapadalność zmniejszyła się z 13,72 do 1/milion/rok. Nie wykazano jednak różnic w zakresie wskaźników zapadalności na IChP wywołaną przez serotyp 3, 5, 19A i 19F (zapadalność łącznie: 6,58 vs 5,57/milion/rok). Po 5 latach realizacji programu szczepień serotypy uwzględnione w PCV-13 były odpowiedzialne za 11,8% (48/408) zachorowań na IChP u dzieci do 5. roku życia. Zauważono natomiast znamienne zwiększenie zapadalności na IChP wywołaną przez typy nieuwzględnione w PCV-13 (8, 9N, 10A, 12F, 15B/C, 23B, 24F), przy czym w największym stopniu dotyczyło to serotypu 12F, 24F oraz 8 (zapadalność łącznie: 0,62 vs 19,88/milion/rok).

W podobnej analizie obejmującej dorosłych do 65. roku życia (populacja nieobjęta programem szczepień) stwierdzono znamienne zmniejszenie zapadalności na IChP wywołaną przez typy uwzględnione w PCV-7 (6B, 9V i 23F) i zawarte wyłącznie w PCV-13 (1, 3, 6A, 7F, 19A), typ 6C związany z typami szczepionkowymi oraz przez trzy serotypy nieszczepionkowe (11A, 22F, 38). Zwiększyła się natomiast zapadalność na IChP wywołaną przez niektóre typy nieszczepionkowe (8, 9N, 10A, 12F), w największym stopniu, bo niemal 3-krotnie, przez serotyp 8 (łączna zapadalność dla tych czterech serotypów: 7,12 vs 23,61/milion/rok).

W późnym okresie szczepień PCV-13 częstość nosicielstwa typów 7F i 19A (uwzględnionych w składzie PCV-13) u dzieci była istotnie mniejsza niż we wczesnym okresie szczepień PCV-13. Zaobserwowano również trend w kierunku zmniejszania się częstości nosicielstwa typu 3 pneumokoka. Dodatkowo stwierdzono znamienne zwiększenie częstości nosicielstwa typów nieszczepionkowych 15A i 15B.

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że choć PCV-13 stosowana w ramach programu szczepień dzieci w ciągu 5 lat zmniejszyła częstość nosicielstwa typu 19A pneumokoka u zaszczepionych dzieci, to nie udało się uzyskać pełnej kontroli nad zachorowaniami wywołanymi przez ten serotyp S. pneumoniae. Program szczepień PCV-13 nie zmniejszył natomiast ani nosicielstwa pneumokoka typu 3, ani częstości wywołanych przez niego zachorowań na IChP. Odnotowano natomiast zwiększenie zapadalności na IChP wywołaną przez typy pneumokoka nieuwzględnione w PCV-13. W analizie obejmującej dorosłych do 65. roku życia wykazano efekt odporności zbiorowiskowej (komentarz p. Efekty szczepienia przeciwko pneumokokom szczepionkami skoniugowanymi w Wielkiej Brytanii. Sukces strategii szczepień i możliwości poprawienia profilaktyki – przyp. red.).

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Kraków – 20–21 września 2019 r.: Krakowska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Warszawa – 11–12 października 2019 r.: Warszawska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Poznań – 24–26 października 2019 r.: VIII Krajowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa PTW: „Szczepienia nadal potrzebne”, szczegółowe informacje »

Przegląd badań