Czy operacja przepukliny pępkowej bez siatki ma nadal swoje miejsce w chirurgii?
Jeśli tak, to kiedy? Czy można podać konkretne przykłady takich sytuacji klinicznych?
Jeśli tak, to kiedy? Czy można podać konkretne przykłady takich sytuacji klinicznych?
Co jest celem operacji rekonstrukcyjnej? Jakie jest kryterium oceny jakości zabiegu?
Krótkie omówienie przeglądu systematycznego 24 badań (przeprowadzonych w latach 2012–2023) oceniających wyniki leczenia przepukliny okołostomijnej.
Celem badania było porównanie wyników hernioplastyki dwiema technikami operacyjnymi w ciągu 2 lat obserwacji.
Dlaczego dyskwalifikacja od hernioplastyki u osób z przepukliną może się okazać swoistą pułapką? W jakim przypadku stosować strategię bacznej obserwacji?
Czy prehabilitacja stanowi dodatkowe obciążenie dla lekarza? Jakie korzyści z prehabilitacji odnosi pacjent i jakie płyną z niej pożytki w szerszym ujęciu?
Przepukliny pępkowe i w kresie białej stanowią istotny odsetek wszystkich przepuklin, a częstość ich występowania w populacji osób dorosłych wynosi około 2%.
Całościowa wiedza w dziedzinie anatomii prawidłowej i chirurgicznej, w tym znajomość przebiegu nerwów w okolicy pachwinowej i stosunków topograficznych w obrębie kanału pachwinowego, jest niezbędna dla wszystkich chirurgów zajmujących się hernioplastyką. W technice operacyjnej należy uwzględnić: szerokie preparowanie tkanek, oszczędzenie powięzi pokrywającej nerwy, delikatne preparowanie, uwidacznianie nerwów i neurektomię ze wskazań.
Przegląd systematyczny z metaanalizą 33 badań obserwacyjnych przeprowadzonych w latach 2015–2022.
Dolegliwości bólowe u chorych z przepukliną pachwinową są częstsze, niż dotychczas szacowano, i obniżają jakość życia.