Na marginesie

  • Auguste Jean-Baptiste Nélaton

    Przerwał karierę akademicką, objąwszy posadę osobistego chirurga cesarza Napoleona III. To zaowocowało wielką popularnością i jeszcze większą liczbą pacjentów. Mógł więc zrezygnować z nauczania (choć był ceniony przez studentów) i oddać się wyłącznie praktyce prywatnej. Z czasem zbił znaczną fortunę, jednak zawsze starał się żyć jak najskromniej.

  • Frederick Eugene Basil Foley

    Przez pewien czas pracował razem z wielkim neurochirurgiem Harveyem Cushingiem. Ten docenił entuzjazm młodego medyka i zaproponował mu posadę asystenta. Jednak pensja – 250 dolarów miesięcznie – była dla Foleya niewystarczająca. Tak oto neurochirurgia straciła potencjalnego wybitnego specjalistę, zaś urologia zyskała wiernego adepta, a świat medyczny – cewniki niewypadające z cewek.

  • Wypalenie zawodowe to udręka młodych lekarzy

    Dlaczego zespół wypalenia zawodowego dopada coraz młodszych lekarzy – zastanawia się Paulina Zielińska, psycholog z Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowego Instytutu Badawczego, Oddział w Krakowie.

  • Bez prawa do chwili słabości

    Ryzyko wypalenia zawodowego jest wręcz wpisane w zawody medyczne, zwłaszcza te, w których obciążenie pracą jest największe. Co więcej, wypaleniu zawodowemu sprzyja sam proces kształcenia – uważają eksperci. Wypalenie zawodowe dotyka coraz młodszych lekarzy oraz przedstawicieli innych zawodów medycznych, nieobce jest nawet studentom.

  • Gaspar Bauhin

    Gaspar (Kaspar) Bauhin – syn lekarza Jeana Bauhina, hugenockiego emigranta z Francji, który uchodził przed prześladowaniami religijnymi do kraju Helwetów – urodził się już w szwajcarskiej Bazylei w 1560 roku. Otrzymał bardzo staranne wykształcenie – na miejscowym uniwersytecie rozpoczął studia już jako 12-latek (sic!), a następnie pobierał nauki w Padwie (medycyna i botanika), w Paryżu (chirurgia i anatomia) i w Tybindze.

  • Wzgardzone córy Hipokratesa

    Pierwsze polskie adeptki medycyny musiały pokonać wiele przeszkód, aby realizować swoje powołanie. Walcząc z pokutującymi od stuleci stereotypami, borykając się z wyśmiewaniem, krytyką i odrzuceniem ze strony zdominowanego przez mężczyzn środowiska lekarskiego, odważnie przecierały szlaki dla kolejnych pokoleń kobiet.

  • Ludwik Rydygier

    Za swoje zasługi dla polskiej i światowej chirurgii był wielokrotnie nagradzany. W 1890 r. cesarz Franciszek Józef I przyznał mu Order Żelaznej Korony III klasy. W 1898 r. papież uhonorował go Komandorią Orderu Rycerskiego Świętego Grzegorza Wielkiego. W 1903 r. otrzymał z nadania cesarskiego tytuł Tajnego Radcy Dworu – (galicyjski) tytuł szlachecki jako Ludwik Rydygier Ritter von Ruediger.

  • Przezroczyste maski ułatwiają komunikację

    Prawie dwie trzecie pracowników opieki zdrowotnej ogółem i 82 procent pracowników ochrony zdrowia, którzy pracują z osobami niesłyszącymi lub niedosłyszącymi, pozytywnie oceniało noszenie przezroczystej maski do komunikacji z pacjentami.

  • Carl Toldt

    Z chirurgicznego punktu widzenia najważniejszym opisanym przez Toldta elementem anatomicznym jamy otrzewnej jest biała linia zdwojenia blaszki otrzewnej przebiegająca bocznie od okrężnicy wstępującej i zstępującej – linie nazywane odpowiednio prawą i lewą linią Toldta stanowią dla chirurga bardzo ważny anatomiczny wyznacznik miejsc prowadzenia cięcia podczas preparowania prawej lub lewej części okrężnicy.

113 artykułów - strona 1 z 12