medycyna praktyczna dla lekarzy
Jeśli tak, to w jakich sytuacjach? Co w razie trudnych uwarunkowań technicznych podczas laparoskopii: konwertować do operacji klasycznej czy zaniechać kontynuowania zabiegu?
Jak wcześnie po zabiegach bariatrycznych można wprowadzać doustną płynoterapię?
Które metody operacyjnego leczenia otyłości dają najlepsze wyniki pod względem redukcji masy ciała, a które pod względem kontroli chorób współistniejących? Jaki rodzaj operacji bariatrycznej wybiera się najczęściej? Jaki typ operacji wyłączających dominuje w chirurgii metabolicznej?
Zamiast szukać rozwiązań, które zabezpieczą nas przed tym, co nas czeka w najbliższych latach, robimy dokładnie odwrotnie, cofamy się i ograniczamy świadczenia – mówi prof. Piotr Major, chirurg bariatra ze Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.
Czy wszystkie uważa się za korzystne? Jeśli istnieją następstwa niekorzystne, to jakiego rodzaju?
Jakie są aktualne wskazania do kwalifikacji do chirurgicznego leczenia otyłości refundowanego przez NFZ?
W środowisku nadal pokutuje przekonanie, że osobom powyżej 60 lat chirurgiczne leczenie otyłości już się nie należy. To nieprawda – zaznacza dr hab. Natalia Dowgiałło-Gornowicz z Wydziału Lekarskiego UWM.
Blaski i cienie chirurgii bariatrycznej: spostrzeżenia z analizy ogólnokrajowej francuskiej bazy danych osób z cukrzycą typu 1 i otyłością.
Celem badania było porównanie następujących parametrów po 10 latach od operacji bariatrycznej: ubytek masy ciała, ustąpienie chorób związanych z otyłością, zapadalność na chorobę refluksową, zapalenie przełyku, przełyk Barretta.
Płynoterapia dożylna u pacjentów z otyłością wymaga dostosowania strategii do ich specyficznej fizjologii i schorzeń współistniejących. Kluczowe jest unikanie zarówno przewodnienia, jak i niedoboru płynów, co może wpływać na wyniki leczenia oraz ryzyko powikłań.
