Kilka wieków temu podczas hucznego wesela nieopodal włoskiej Padwy doszło do pewnego zdarzenia. Ojciec panny młodej zranił się w rękę szkłem z rozbitego kielicha. Niestety, rana uległa zakażeniu; po kilku tygodniach rozwinęła się sepsa, wskutek czego mężczyzna zmarł. Tak zakończył żywot ostatni z wielkich anatomów i chirurgów szkoły padewskiej Adriaan van den Spiegel.
Adriaan van den Spiegel urodził się w 1578 roku, w Brukseli, w zamożnej rodzinie z tradycjami chirurgicznymi (jego ojciec i dziadek byli chirurgami; ojciec piastował stanowisko naczelnego chirurga na dworze Wilhelma I Orańskiego). Adriaan rozpoczął studia medyczne w Lejdzie, a kontynuował je w Padwie pod kierunkiem Girolama Fabricia ab Acquapendente. W tych samych latach u Acquapendente anatomię studiowali także William Harvey (autor pierwszego opisu układu krążenia) oraz Jan Leopolita Ursinus (polski anatom, autor polskiej terminologii osteologicznej). Z czasem van den Spiegel został asystentem Acquapendentego.
