Sulodeksyd w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej – badanie SURVET
Czy istnieją wystarczające argumenty, aby po zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego w ramach profilaktyki nawrotu ŻChZZ stosować sulodeksyd?
Czy istnieją wystarczające argumenty, aby po zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego w ramach profilaktyki nawrotu ŻChZZ stosować sulodeksyd?
Zakażenia miejsca operowanego (surgical site infections – ZMO) należą do najczęstszych powikłań chirurgicznych i czynią koszty leczenia istotnie wyższymi, a często również powodują realne zagrożenie zdrowia i życia operowanych pacjentów.
Jakie jest ryzyko rozwoju powikłań a jakie rokowanie w przypadku chorych na raka trzustki poddanych leczeniu operacyjnemu: pankreatodudenektomii bez zaoszczędzenia odźwiernika lub z zaoszczędzeniem odźwiernika?
U chorych hospitalizowanych na OIT, wymagających wprowadzenia cewnika żylnego centralnego lub tętniczego stosowanie 2% roztworu chlorheksydyny w 70% alkoholu izopropylowym, w porównaniu z 5% roztworem jodopowidonu w 69% alkoholu etylowym, wiązało się z mniejszym ryzykiem zakażenia związanego z cewnikiem naczyniowym, zakażenia odcewnikowego krwi i kolonizacji cewnika oraz z większym ryzykiem poważnej skórnej reakcji w miejscu założenia cewnika.
W szpitalach holenderskich u dorosłych chorych z klinicznym podejrzeniem OZWR wykonuje się standardowo badania obrazowe; dominującym sposobem leczenia jest operacja laparoskopowa wiążąca się z małym ryzykiem konwersji do zabiegu otwartego.
Jaki jest udział technologii, a jaki techniki operacyjnej w ostatecznym wyniku leczenia operacyjnego?
Pierwotny zabieg naprawczy z powodu uszkodzenia dróg żółciowych powinien wykonać chirurg z doświadczeniem w tego rodzaju zabiegach, a chorych z rozpoznanymi śródoperacyjnie większymi uszkodzeniami dróg żółciowych powinno się kierować do ośrodka specjalistycznego. Szwedzcy chirurdzy wbrew wytycznym zdecydowali się na pierwotny zabieg naprawczy…
Odcięcie kikuta trzustki staplerem w porównaniu z przecięciem skalpelem i ręcznym zaszyciem kikuta u chorych poddanych dystalnej resekcji trzustki
Czy operacja laparoskopowa w porównaniu z operacją klasyczną u chorych na raka odbytnicy pozwala osiągnąć równoważny wynik oceniany jakością preparatu patologicznego?
Badaniem objęto 110 dorosłych chorych zakwalifikowanych do planowego laparoskopowego wycięcia pęcherzyka żółciowego.