Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Postępowanie dotyczące długoterminowego leczenia chorych na schizofrenię oraz zasad postępowania w przypadkach wystąpienia powikłań terapii przeciwpsychotycznej

Omówienie uaktualnionych wytycznych World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) dotyczących długoterminowego leczenia chorych na schizofrenię oraz zasad postępowania w przypadkach wystąpienia powikłań terapii przeciwpsychotycznej

25.02.2015
Omówienie artykułu: World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) Guidelines for Biological Treatment of Schizophrenia, Part 2: Update 2012 on the long-term treatment of schizophrenia and management of antipsychotic-induced side effects. WFSBP Task force on Treatment Guidelines for Schizophrenia
A. Hasan, P. Falkai, T. Wobrock, J. Lieberman, B. Glenthoj, W.F. Gattaz, F. Thibaut, H.-J. Möller
World Journal of Biological Psychiatry, 2013; 14 (1): 2–44

Opracował dr n. med. Rafał Jaeschke

Jak cytować: Omówienie uaktualnionych wytycznych World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) dotyczących długoterminowego leczenia chorych na schizofrenię oraz zasad postępowania w przypadkach wystąpienia powikłań terapii przeciwpsychotycznej. Med. Prakt. Psychiatria, 2014; 6: 7–24

Skróty: BD – zaburzenie afektywne dwubiegunowe, BMI – wskaźnik masy ciała, CI – przedział ufności, DBS – głęboka stymulacja mózgu, CPK – kinaza fosfokreatynowa, DSM-5 – Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, EW – terapia elektrowstrząsowa, FA-ERS – US Food and Drug Administration Adverse Event Reporting System, GABA – kwas γ-aminomasłowy, GBD – The Global Burden of Disease Study, GCP – zasady dobrej praktyki klinicznej, IR – preparat leku o natychmiastowym uwalnianiu, LAI – lek w iniekcjach o przedłużonym uwalnianiu, LPP – lek przeciwpsychotyczny, MDD – duża depresja, NMS – złośliwy zespół neuroleptyczny, OPP – objawy pozapiramidowe, OR – iloraz szans, OUN – ośrodkowy układ nerwowy, PDSS – poiniekcyjny zespół majaczeniowo-sedatywny, QoL – jakość życia, QTc – odstęp QT skorygowany względem częstotliwości rytmu serca, RCT – badanie z randomizacją, TdPtorsade de pointes, XR – preparat leku o przedłużonym uwalnianiu, WBC – liczba białych krwinek, WFSBP – World Federation of Societies of Biological Psychiatry

Wprowadzenie

Schizofrenia jest zaburzeniem neurorozwojowym, w którego patofizjologii – jak się wydaje – najważniejszą rolę odgrywają czynniki genetyczne, epigenetyczne i stres psychospołeczny.1 Wyniki niedawno przeprowadzonych badań z zakresu neuropatologii sugerują, że objawy schizofrenii ujawniają się na skutek nieprawidłowego przebiegu procesów dojrzewania sieci neuronalnych w korze przedczołowej (zbyt intensywnego „przycinania” [pruning] synaps i kolców dendrytycznych, a także spowolnienia mielinizacji).2 Ponieważ zjawiska te zachodzą w okresie późnej adolescencji lub wczesnej dorosłości, nie dziwi fakt, że opisywana choroba rozwija się głównie u osób młodych (w wieku 15–25 lat).3
Co prawda schizofrenia jest względnie rzadkim zaburzeniem psychicznym (występującym u ok. 0,7% osób z populacji ogólnej; nieco częściej rozpoznaje się ją wśród mężczyzn niż wśród kobiet [1,4:1]4), to jej konsekwencje mogą być bardzo poważne. W porównaniu z populacją ogólną chorzy na schizofrenię obarczeni są około czterokrotnie większym ryzykiem przedwczesnego zgonu (a ryzyko to jest większe niż w przypadku innych zaburzeń psychicznych).5,6 Najczęstszą przyczyną śmierci wśród młodszych pacjentów jest samobójstwo, wśród starszych zaś choroby sercowo-naczyniowe.6 Ponadto chorzy na schizofrenię często cierpią z powodu współwystępowania licznych chorób ogólnomedycznych.7