Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Medycyna psychosomatyczna

Medycyna psychosomatyczna

Psychosomatic medicine
Giovanni Andrea Fava, Nicoletta Sonino
International Journal of Clinical Practice, 2010: 64 (8): 1155–1161

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Psychiatria 2011/4

KOMENTARZ

dr hab. med. Maria Załuska
IV Klinika Psychiatryczna IPIN w Szpitalu Bielańskim w Warszawie

Autorzy artykułu przedstawiają koncepcje teoretyczne, problematykę badawczą i doświadczenia pochodzące z praktyki w obszarze szeroko rozumianej medycyny psychosomatycznej. Warto zwrócić uwagę na prezentowane współczesne rozumienie tej dziedziny medycyny czyniące ją o wiele rozleglejszą niż psychiatria konsultacyjna. Ta ostatnia jest działem psychiatrii klinicznej zajmującym się, we współpracy z innymi dyscyplinami medycznymi, zaburzeniami psychicznymi występującymi u chorych somatycznie. Natomiast współczesna medycyna psychosomatyczna jest propozycją uprawiania medycyny klinicznej, a także promocji zdrowia i profilaktyki w oparciu o holistyczne rozumienie człowieka w jego zdrowiu i chorobie. U źródeł takiego rozumienia medycyny psychosomatycznej znajdują się odniesienia do starożytnej myśli greckiej (Platon Hipokrates, Galen) na temat jedności i wzajemnych powiązań ciała i duszy.1