Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy szczepienie przeciwko pneumokokom zmniejsza częstość infekcji dróg oddechowych u dzieci?

02.10.2019
Effectiv ness of the ten-valent pneumococcal Haemophilus influenzae protein D conjugate vaccine (PHiD-CV10) against all respiratory tract infections in children under two years of age
Karppinen S. i wsp.
Vaccine, 2019; 37: 2935–2941

W fińskim badaniu kohortowym z prospektywnym zbieraniem danych (badanie STEP) oceniono skuteczność rzeczywistą (efektywność) 10-walentnej skoniugowanej szczepionki przeciwko pneumokokom (PCV-10) w zapobieganiu ostrym infekcjom dróg oddechowych u dzieci do 2. roku życia. Populację badania stanowiło 368 dzieci, które przed ukończeniem 19. miesiąca życia w ramach uczestnictwa w badaniu FinIP (p. Med. Prakt. Szczepienia 1/2013, s. 60–62 – przyp. red.) otrzymały ≥1 dawkę PCV-10 (236 dzieci) lub szczepionkę kontrolną, tj. przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (WZW) typu B lub WZW typu A (grupa kontrolna; 132 dzieci). Dane o zachorowaniach uzyskano z dzienniczków objawów prowadzonych przez rodziców, z wizyt w poradni lub krajowego elektronicznego rejestru hospitalizacji. Epizod ostrej infekcji dróg oddechowych zdefiniowano jako wystąpienie nieżytu nosa, kaszlu lub świstów wydechowych przebiegających z gorączką lub bez gorączki udokumentowane przez rodzica w dzienniczku objawów lub przez lekarza wpisem o rozpoznaniu ostrej infekcji dróg oddechowych. Pierwszą dawkę szczepionki większość dzieci otrzymała w wieku od 6 tygodni do 6 miesięcy (72%), pozostałe w wieku 7–11 miesięcy (11%) oraz 12–18 miesięcy (17%). Schemat szczepienia zależał od wieku dziecka (3+1 lub 2+1 w wieku <7 mies., 2+1 w wieku 7–11 mies. oraz 1+1 w wieku 12–18 mies.).

W ciągu 4 lat obserwacji odnotowano łącznie 3193 epizody ostrych infekcji dróg oddechowych (mediana 9 epizodów/dziecko), większość dotyczyła górnych dróg oddechowych, 40% wymagało porady lekarskiej, a 20% antybiotykoterapii. Hospitalizacja była konieczna w przypadku 23 zachorowań, które wystąpiły u 12 dzieci. Objawy infekcji utrzymywały się najczęściej przez 7 dni. Wymazy z nosa do badania w kierunku ustalenia czynnika etiologicznego udało się uzyskać dla ponad połowy epizodów, a etiologię wirusową potwierdzono w 73% z nich. W grupie szczepionej PCV-10 oraz kontrolnej najczęstszym czynnikiem etiologicznym infekcji dróg oddechowych były rynowirusy (59 oraz 63%), rzadziej RSV, enterowirusy, wirusy paragrypy typu 1, 2 lub 3, wirus grypy typu A lub B oraz ludzki metapneumowirus. Ostre zapalenie ucha środkowego (OZUŚ) stanowiło 16% wszystkich epizodów, w większości o etiologii wirusowej (73%).

Zaobserwowano, że w grupie dzieci, które otrzymały ≥1 dawkę PCV-10, w porównaniu z grupą kontrolną, częstość wszystkich infekcji dróg oddechowych była nieznacznie mniejsza (6,4 vs 7,4/osoborok), a skuteczność rzeczywista PCV-10 w zapobieganiu tym infekcjom wyniosła 12% (95% CI: 2–22). Odnotowano także, że dzieci szczepione PCV-10, w porównaniu z dziećmi z grupy kontrolnej, nieco rzadziej chorowały na infekcje dróg oddechowych wymagające podania antybiotyku (1,2 vs 1,6/osoborok; skuteczność rzeczywista: 24% [95% CI: 3–40]). Częstość infekcji dróg oddechowych z uwzględnieniem lub wykluczeniem epizodów OZUŚ w grupie szczepionej PCV-10, w porównaniu z kontrolną, również była mniejsza, choć wynik był na granicy istotności statystycznej (odpowiednio: 1 vs 1,3/osoborok; skuteczność rzeczywista: 23% [95% CI: 0–40] oraz 5,4 vs 6,1; skuteczność rzeczywista: 10% [95% CI: 0–19]). Czas utrzymywania się objawów infekcji był podobny w obu grupach.

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że szczepienie PCV-10 zmniejsza ryzyko infekcyjnych zapaleń dróg oddechowych u dzieci do 2. roku życia. Jeżeli obserwacje te potwierdzą się w kolejnych badaniach, będzie to dodatkowy korzystny efekt szczepienia dzieci preparatem PCV-10.

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Warszawa – 11–12 października 2019 r.: Warszawska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Poznań – 24–26 października 2019 r.: VIII Krajowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa PTW: „Szczepienia nadal potrzebne”, szczegółowe informacje »

Przegląd badań