Opracowała Małgorzata Ściubisz
W amerykańskim badaniu kohortowym z retrospektywnym zbieraniem danych oceniono związek między prenatalnym narażeniem na SARS-CoV-2 a ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych w wieku 3 lat.
Wyjściową populację badania stanowiły kobiety, które w okresie od marca 2020 roku do maja 2021 roku urodziły dziecko z ciąży pojedynczej lub mnogiej w placówkach medycznych udzielających świadczeń zdrowotnych w ramach systemu opieki zdrowotnej Mass General Brigham w obszarze metropolitalnym Bostonu w USA.
Ostatecznie analizą objęto 18 124 dzieci (51,2% chłopców; 90% urodzonych w fizjologicznym terminie porodu, śr. w 39 tc.), w tym 861 (5%) narażonych na SARS-CoV-2 w okresie prenatalnym (zakażenie matki w dowolnym okresie ciąży potwierdzone dodatnim wynikiem badania metodą reakcji łańcuchowej polimerazy [PCR]) oraz 17 263 (95%) bez takiego narażenia (grupa kontrolna). Większość matek (93%) była nieszczepiona przeciwko COVID-19 w okresie ciąży. W większości ciężarnych do zakażenia doszło w III (65%) lub II (27%) trymestrze ciąży. Ryzyko zaburzeń neurorozwojowych (rozpoznanie w klasyfikacji ICD-10 odpowiadające dowolnemu zaburzeniu rozwojowemu: F80 – specyficzne zaburzenia rozwoju mowy i języka wraz z kodami rozszerzającymi, F81 – specyficzne zaburzenia rozwoju umiejętności szkolnych wraz z kodami rozszerzającymi, F82 – specyficzne zaburzenia rozwojowe funkcji motorycznych, F83 – mieszane specyficzne zaburzenia rozwojowe, F84 – całościowe zaburzenia rozwojowe wraz z kodami rozszerzającymi, F88 – inne zaburzenia rozwoju psychologicznego, F89 – nieokreślone zaburzenia rozwoju psychologicznego) w ciągu pierwszych 3 lat życia porównano w grupie dzieci narażonych prenatalnie na SARS-CoV-2 i w grupie kontrolnej.
Ogółem do ukończenia 3. roku życia dowolne zaburzenie neurorozwojowe (najczęściej F80.0, F80.1, F80.2, F80.81, F80.89, F80.9, F82, F84.0, F88, F89) rozpoznano u 140 (16,3%) dzieci narażonych prenatalnie na SARS-CoV-2 oraz u 1680 (9,7%) dzieci z grupy kontrolnej. Mediana czasu do pierwszego udokumentowanego rozpoznania (i niemal 70% dzieci rozpoznanie udokumentowano ≥1 raz) wyniosła odpowiednio 524 dni (wiek 17 mies.) i 457 dni (wiek 15 mies.). W analizie skorygowanej o znane czynniki zakłócające wykazano, że prenatalne narażenie na SARS-CoV-2, w porównaniu z brakiem takiego narażenia, wiązało się z niemal o 30% zwiększonym ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych u dziecka w pierwszych 3 latach życia (skorygowany iloraz szans [aOR]: 1,29 [95% CI: 1,05–1,57]). W analizie wrażliwości stwierdzono, że większy niekorzystny efekt dotyczył narażenia na SARS-CoV-2 w III trymestrze ciąży (aOR: 1,36 [95% CI: 1,07–1,72]) oraz chłopców (aOR: 1,43 [95% CI: 1,05–1,91]).
Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że prenatalne narażenie na SARS-CoV-2 wiązało się ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych u dziecka w pierwszych 3 latach życia. Większy niekorzystny efekt dotyczył narażenia w III trymestrze ciąży oraz chłopców.
