Etiologia zespołu Guillaina i Barrégo (ZGB) – zapalnej poliradikuloneuropatii demielinizacyjnej o ostrym przebiegu – nie jest jednoznacznie ustalona. Do tej pory opublikowano wiele badań oceniających ryzyko wystąpienia ZGB po szczepieniu przeciwko grypie sezonowej, a ostatnio także po szczepieniu monowalentną szczepionką przeciwko grypie pandemicznej 2009 (z adiuwantem lub bez). Wykazano w nich, że w ciągu 6 tygodni po szczepieniu przeciwko grypie pandemicznej 2009 nie stwierdzono zwiększenia ryzyka ZGB lub – jeśli ryzyko istnieje – jest ono bardzo małe: średnio ok. 2 przypadki na 1 milion podanych dawek szczepionki. Podobne wnioski płynął z wcześniejszych badań nad szczepionkami przeciwko grypie sezonowej.
Należy podkreślić, że ryzyko wystąpienia ZGB związanego z zachorowaniem na grypę jest większe niż po szczepieniu przeciwko grypie. Stowe i wsp. przeanalizowali 15-letni okres obserwacji zachorowań na ZGB w Wielkiej Brytanii i stwierdzili, że ryzyko pojawienia się objawów ZGB w ciągu 90 dni od przebycia choroby grypopodobnej lub grypy było 10-krotnie większe od ryzyka w analogicznym okresie po szczepieniu przeciwko grypie sezonowej (0,76 vs. 7,35). Ryzyko wystąpienia innych powikłań grypy i zgonu (zwłaszcza w grupach ryzyka) również przeważa nad potencjalnym ryzykiem ZGB po szczepieniu przeciwko grypie. Bilans korzyści i ryzyka płynących ze szczepień przeciwko grypie sezonowej i pandemicznej 2009 jest więc zdecydowanie dodatni, co podkreśla wiele towarzystw naukowych i międzynarodowych instytucji ds. bezpieczeństwa leków (m.in. Europejska Agencja ds. Leków [EMEA]).
Przeczytaj także komentarz dr. Nicka Andrewsa z Health Protection Agency (Wielka Brytania), przygotowany specjalnie dla Medycyny Praktycznej.
