Laparoskopowa fundoplikacja: Nissena 360° vs. przednia częściowa 90°
W niniejszym badaniu oceniono wyniki 2 sposobów leczenia operacyjnego po 10 latach obserwacji.
24.03.2020
medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W niniejszym badaniu oceniono wyniki 2 sposobów leczenia operacyjnego po 10 latach obserwacji.
Większość dotąd opublikowanych doniesień dotyczących porównania limfadenektomii D2 i D3 opierała się na badaniach jednoośrodkowych i retrospektywnych analizach. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu ustalenia znaczenia poszerzonej limfadenektomii.
Leczenie operacyjne jest poważnym czynnikiem ryzyka rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), zarówno zakrzepicy żył głębokich jak i zatorowości płucnej. Zaleca się szacowanie ryzyka zakrzepicy. Niniejsze badanie objęło 3741 chorych z ŻChZZ w wywiadzie; mediana czasu trwania obserwacji wyniosła 5,7 roku.
Rekomendacje opublikowane w 2019 roku są aktualizacją wytycznych USPSTF z roku 2014. Niniejsze zalecenia dotyczą dorosłych w wieku ≥50 lat, bez objawów.
Standardem operacyjnego leczenia chorych na raka odbytnicy jest jej resekcja z całkowitym wycięciem mezorektum. Jego wariant przezodbytowy wprowadzono do praktyki chirurgicznej w celu wyeliminowania ograniczeń techniki laparoskopowej, nadal jednak istnieją wątpliwości co do częstości wznów miejscowych po takim zabiegu.
Badacze postawili pytanie, czy wprowadzanie programu szkoleń dla lekarzy wykonujących już badania kolonoskopwe może poprawić ich jakość, co znalazłoby odzwierciedlenie w podwyższeniu wskaźnika wykrywalności gruczolaków.
Nazewnictwo stosowane do opisu położenia siatki podczas plastyki przepuklin brzusznych jest niespójne. W piśmiennictwie różne określenia mogą się odnosić do tych samych płaszczyzn anatomicznych (np. sub-, under-, inlay). Utrudnia to porównanie poszczególnych sposobów zaopatrzenia przepuklin i skutkuje brakiem wiarygodności metaanaliz oceniających wyniki leczenia. Stąd próba stworzenia międzynarodowej klasyfikacji.
W badaniu uczestniczyło 1050 chorych na raka gruczołowego żołądka w stopniu cT2–T4a i N0–N1, poddanych obwodowej resekcji żołądka z limfadenektomią D2 w południowokoreańskich ośrodkach.
Procedura jest technicznie wymagająca, a dla właściwego jej stosowania konieczna jest dogłębna znajomość i rozumienie anatomii układu nazyniowego. W publikacji oprócz anatomi naczyń omówiono technikę chirurgiczną, z rozgraniczeniem dla operacji z powodu raka prawej połowy okrężnicy oraz dla operacji z powodu raka lewej połowy okrężnicy, jak również wyniki onkologiczne.
Całkowite wycięcie krezki okrężnicy (complete mesocolic excision – CME) to procedura obejmująca precyzyjne preparowanie w płaszczyźnie krezki okrężnicy, wycięcie jelita z ≥10 cm marginesem oraz centralne podwiązanie naczyń, tak aby możliwe było usunięcie węzłów chłonnych położonych wokół naczyń krezkowych górnych.
