medycyna praktyczna dla lekarzy
Gromadzenie się powietrza pod wzmożonym ciśnieniem w jamie opłucnej, prowadzące do stopniowo narastającej, a niekiedy nagłej niewydolności krążeniowo-oddechowej, może spowodować zgon, wymaga zatem szybkiego rozpoznania i leczenia.
W przypadku ostrej niewydolności oddechowej należy jak najszybciej przywrócić drożność dróg oddechowych, nie zawsze jednak jest możliwe wykonanie intubacji dotchawiczej, nawet dla doświadczonego anestezjologa.
Zabieg tracheostomii z założeniem rurki tracheostomijnej na ogół wykonuje się planowo w celu zapewnienia adekwatnego i przedłużonego dostępu do dolnej części układu oddechowego, a tym samym skutecznej wentylacji.
Utrzymywanie drożności dróg oddechowych w razie zaburzeń oddechowych lub konieczności wspomagania oddechu przez dłuższy czas jest trudne. Dotyczy to zwłaszcza noworodków i niemowląt, co wynika z budowy anatomicznej dróg oddechowych oraz proporcji rozmiarów języka i gardła.
Komentowany artykuł przedstawia pełne spektrum zastosowań wideotorakoskopii. Został on rzetelnie przygotowany i można go polecić wszystkim lekarzom specjalizującym się w chirurgii ogólnej, mimo że nie wykonują oni zazwyczaj tych operacji.
Wybór metody operacyjnej wycięcia nadnercza technikami małoinwazyjnymi zwykle podyktowany jest względami trudnymi do umotywowania w sposób naukowo obiektywny.
Zabieg usunięcia śledziony stosunkowo rzadko wykonywany jest w trybie planowym. Tymczasem te właśnie operacje najkorzystniej przeprowadzić metodą laparoskopową.
Chirurgia małoinwazyjna, do której należy laparoskopowa resekcja wątroby, stała się w rękach doświadczonych chirurgów akceptowaną techniką operacyjną.
Autorzy przedstawiają własne doświadczenie w stosowaniu minimalnie inwazyjnych technik resekcji przełyku, w przystępny sposób podając chirurgom niezajmującym się na co dzień leczeniem chorób przełyku sporą dawkę informacji dotyczących tego trudnego zagadnienia.
Achalazja przełyku to zaburzenie czynnościowe charakteryzujące się brakiem perystaltyki błony mięśniowej gładkiej trzonu przełyku oraz niecałkowitą relaksacją dolnego zwieracza przełyku w odpowiedzi na przełykanie.
