Opracowała lek. Magdalena Miernik-Jaeschke
Konsultował dr med. Tomasz Szafrański, III Klinika Psychiatryczna Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Skróty: ALPP – atypowe leki przeciwpsychotyczne, CDRS – Calgary Depression Rating Scale, DSM-III – Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, III Edition, DSM-IV – Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, IV Edition, HAM-D-17 (Hamilton Depression Rating Scale) – 17-elementowa skala depresji Hamiltona, ITT – analiza intention-to-treat, MD (major depression) – duża depresja, NNT – number needed to treat, PANSS (Positive and Negative Syndrome Scale) – skala zespołu pozytywnego i negatywnego, QLS – Quality of Life Scale, SF-12 – 12-elementowy kwestionariusz Short-Form Health Survey, SMD (standardized mean difference) – standaryzowana średnia różnic, TLPP – typowe leki przeciwpsychotyczne
Wprowadzenie
W grupie chorych na schizofrenię i z zaburzeniami schizoafektywnymi objawy depresyjne są poważnym problemem i znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie. Ryzyko wystąpienia epizodu MD u tych osób w ciągu całego życia jest 29 razy większe niż w populacji ogólnej; 59% z nich spełnia kryteria rozpoznania MD lub małej depresji (wg DSM-III). Współistniejące objawy depresyjne pogarszają jakość życia, zwiększają ryzyko nawrotu choroby oraz ryzyko samobójstwa. W ramach American Psychiatric Association opracowano wytyczne dotyczące leczenia cierpiących na schizofrenię, w których zaleca się stosowanie leków przeciwdepresyjnych w przypadku obecności objawów MD, zwłaszcza gdy osiągają one duże nasilenie, powodują znaczny dyskomfort lub wpływają negatywnie na funkcjonowanie chorego. Dotychczas przeprowadzono tylko kilka badań z udziałem pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii lub zaburzenia schizoafektywnego i z towarzyszącą MD, których przedmiotem była ocena skuteczności leków przeciwdepresyjnych. Wyniki tych badań nie pozwoliły na jednoznaczne potwierdzenie ich efektywności.
