Czy pacjent (lub jego opiekun) przed szczepieniem obowiązkowym lub zalecanym powinien każdorazowo podpisać zgodę na jego wykonanie?
Zgodnie z wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny przepisy dotyczące obowiązkowych szczepień ochronnych są przepisami szczególnymi w stosunku do tych wszystkich przepisów, które udzielenie świadczeń zdrowotnych uzależniają od zgody pacjenta (jego przedstawiciela ustawowego).1 Obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynika bezpośrednio z przepisów prawa.2 Oznacza to, że nie jest wymagane podpisanie zgody na wykonanie szczepienia obowiązkowego ani na przeprowadzenie badania kwalifikacyjnego poprzedzającego wykonanie takiego szczepienia – również sprzeciw pacjenta lub jego opiekuna prawnego nie wywołuje skutków prawnych.3 W dokumentacji medycznej lekarz zamieszcza informację o wyniku badania kwalifikacyjnego przed szczepieniem obowiązkowym – tzn. wydaniu opinii albo orzeczenia, od których można wnieść sprzeciw do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta.4
W przypadku zalecanego szczepienia ochronnego (nieobjętego obowiązkiem ustawowym) przed udzieleniem takiego świadczenia zdrowotnego niezbędne jest uzyskanie zgody pacjenta i/lub jego przedstawiciela ustawowego (gdy pacjent jest małoletni), lub opiekuna prawnego (w przypadku pacjentów ubezwłasnowolnionych). Tylko jeśli zabieg podania szczepionki stwarza u pacjenta zwiększone ryzyko, na przykład wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego, zgoda na szczepienie zalecane powinna zostać wyrażona w formie pisemnej (zgodę można także wyrazić za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta w formie dokumentowej [autoryzacja oświadczenia woli przez ePUAP]). W przypadku zalecanych szczepień ochronnych pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy (opiekun prawny) zawsze mogą skorzystać z prawa sprzeciwu i odmówić poddania się takiemu świadczeniu zdrowotnemu. Przed podjęciem decyzji o udzieleniu zgody lub wyrażeniu sprzeciwu pacjent i/lub jego przedstawiciel ustawowy (opiekun prawny) powinni zostać w przystępny sposób poinformowani o stanie zdrowia pacjenta, w szczególności o związanych z wykonaniem szczepienia korzyściach, ryzyku zdrowotnym ich zaniechania oraz rokowaniu na przyszłość (np. schemat podawania dawek przypominających w celu utrzymania odporności).
Jednak zgoda na profilaktykę zdrowotną w postaci zalecanego szczepienia ochronnego nieobjętego obowiązkiem ustawowym nie zawsze musi mieć formę oświadczenia podpisanego przez pacjenta. W przypadku braku zwiększonego ryzyka zdrowotnego zgoda może być wyrażona w dowolnej formie – także ustnie lub w sposób dorozumiany (przez samo zachowanie się pacjenta, np. podanie ręki do szczepienia).
Zgodnie z orzecznictwem sądowym5 brak podpisania przez pacjenta dodatkowego oświadczenia w sprawie zgody na zabieg o zwiększonym ryzyku nie spowoduje nieważności zgody, skoro zgoda niewątpliwie była (np. potwierdzają ten fakt inne zgromadzone dokumenty, np. podpisany przez pacjenta formularz wstępnego wywiadu przesiewowego przed szczepieniem).
Przypisy:
1. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1499/16, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9846407B4A2. Na podstawie art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 1675).
3. Zob. także uwagi M. Boratyńskiej [w:] Wolny wybór. Gwarancje i granice prawa pacjenta do samodecydowania, Instytut Problemów Ochrony Zdrowia, Warszawa 2012, s. 711–717.
4. Na podstawie art. 25 ust. 2 Ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 581 z późn. zm.).
5. Wyrok Sądu Najwyższego z 11.04.2006 r., I CSK 191/05, OSNC 2007, Nr 1, poz. 18, Zob. także: Zbiory orzecznictwa Becka. Prawo cywilne. Orzecznictwo. Tom I, Wyd. 2, C. H. Beck, s. 226–227