Opracowały: lek. Iwona Rywczak, mgr Małgorzata Ściubisz
W badaniu oberwacyjnym typu self-controlled case series oceniono ryzyko wystąpienia zespołu Guillaina i Barrégo (ZGB) w okresie narażenia i poza tym okresem u dziewcząt zaszczepionych przeciwko ludzkiemu wirusowi brodawczaka (HPV) szczepionką 2-walentą (HPV-2) lub 4-walentną (HPV-4). Badaniem objęto osoby urodzone w latach 1990–2002, które w okresie od 1 września 2007 roku do 31 marca 2016 roku były hospitalizowane z powodu ZGB (dane z brytyjskiej bazy Hospital Episode Statistics). Informacje o przebytych szczepieniach przeciwko HPV uzyskano m.in. od lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej. Okres obserwacji podzielono na okres narażenia (0–91 dni po szczepieniu) i okres kontrolny.
W latach 2007–2016 z powodu ZGB hospitalizowano 209 dziewcząt w wieku 11–19 lat (łącznie 244 przyjęć do szpitala). Do ostatecznej analizy zakwalifikowano 101 przypadków ZGB u 100 osób. HPV-4 otrzymało 15 osób, a HPV-2 85 osób. W okresie 0–91 dni po szczepieniu odnotowano 9 przypadków ZGB. W porównaniu z okresem kontrolnym nie stwierdzono zwiększonego ryzyka zachorowania na ZGB w ciągu 3 miesięcy po szczepieniu przeciwko HPV – ryzyko względne wyrażone jak względna zapadalność (RI) wyniosło 1,04 (95% CI: 0,47–2,28). Nie stwierdzono również zwiększonego ryzyka w okresie 6 miesięcy (14 zachorowań) lub 12 miesięcy (24 zachorowania) po szczepieniu (RI odpowiednio 0,83 [95% CI: 0,41–1,69] i 1,10 [95% CI: 0,57–2,14]), ani w osobnej analizie uwzględniającej rodzaj szczepionki (HPV-2 lub HPV-4).
Biorąc pod uwagę liczbę dawek szczepionek przeciwko HPV podanych w całej populacji angielskiej w latach 2007–2016 (ok. 10,4 mln), ryzyko wystąpienia ZGB po szczepieniu nie przekroczyłoby 1,1 przypadku/milion dawek szczepionki.
Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że szczepienie przeciwko HPV nie zwiększyło ryzyka zachorowania na ZGB.
