Opracowała lek. Iwona Rywczak
W australijskim badaniu porównano częstość występowania zakażeń ludzkim wirusem brodawczaka (HPV) w dwóch grupach kobiet wyodrębnionych przed wprowadzeniem programu szczepień przeciwko HPV i po jego wdrożeniu. Pierwszą grupę stanowiły 202 kobiety w wieku 18–24 lat, których rekrutację przeprowadzono w latach 2005–2007 przy okazji innego badania. Druga grupa, wyodrębniona w latach 2010–2011, to 404 kobiety w wieku 18–24 lat, wśród których 338 (85,6%) otrzymało co najmniej 1 dawkę szczepionki przeciwko HPV. U każdej z objętych badaniem kobiet wykonywano testy wykrywające DNA HPV w komórkach pobranych z szyjki macicy. W porównaniu z pierwszą grupą, odsetek kobiet w drugiej grupie, u których wykryto DNA HPV typów 6, 11, 16, 18 (objętych zakresem szczepionki), był istotnie mniejszy (6,7 vs 28,7%; p <0,001) zarówno wśród kobiet zaszczepionych (5%, iloraz szans [OR]: 0,11 [95% CI: 0,06–0,21]), jak i nieszczepionych (15,8%, OR: 0,42 [95% CI: 0,19–0,93]). W grupie drugiej rzadziej wykrywano również DNA jakiegokolwiek typu HPV (48 vs 59,9%, OR: 0,54 [95% CI: 0,38–0,78]). Dodatkowo u kobiet zaszczepionych nieznacznie rzadziej wykrywano także HPV typów onkogennych nieuwzględnionych w szczepionce (30,8 vs 37,6%, OR: 0,68 [95% CI: 0,46–0,99]).
Autorzy wyciągnęli wniosek, że 4 lata po wprowadzeniu programu szczepień przeciwko HPV istotnie zmniejszyła się częstość występowania zakażeń typami uwzględnionymi w szczepionce, co w przyszłości powinno wpłynąć na zmniejszenie zapadalności na choroby szyjki macicy związane z tymi zakażeniami.
