Szczepionki przeciwko durowi brzusznemu - czym się różnią?

Na polskim rynku dostępnych jest kilka szczepionek przeciwko durowi brzusznemu. Czym się różni szczepionka polisacharydowa (Typhim Vi) od pełnokomórkowej (Ty)? Która jest skuteczniejsza i zapewnia dłuższą odporność?

Istotne różnice między szczepionką polisacharydową przeciwko durowi brzusznemu a szczepionką pełnokomórkową dotyczą m.in. schematu szczepienia, częstości występowania niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz stosowania tych szczepionek u dzieci. W przypadku szczepionki polisacharydowej szczepienie podstawowe obejmuje podanie 1 dawki, natomiast szczepienie podstawowe z zastosowaniem szczepionki pełnokomórkowej składa się z 3 dawek (w schemacie 0, 1 i 12 mies.). Zgodnie z zaleceniami producenta szczepionki pełnokomórkowej, szczepienia przypominające należy wykonywać co 3–5 lat pojedynczą dawką szczepionki. Szczepienie przeciwko durowi brzusznemu szczepionką polisacharydową należy przeprowadzać co 3 lata u osób narażonych na zakażenie S. typhi. Wykazano, że szczepionka polisacharydowa jest lepiej tolerowana niż szczepionka pełnokomórkowa. Szczepionki polisacharydowej nie stosuje się u dzieci <2. roku życia, a szczepionki pełnokomórkowej u dzieci <5 lat. Skuteczność szczepionek pełnokomórkowych przeciwko durowi brzusznemu oceniono na 73% (w ciągu 3 lat po szczepieniu). W badaniu dotyczącym szczepionki polisacharydowej, przeprowadzonym w regionie endemicznego występowania duru brzusznego, wykazano, że 17 miesięcy po szczepieniu jej skuteczność wynosi 72%. W innym badaniu skuteczność tej szczepionki oceniono na 64% w okresie 21 miesięcy po szczepieniu. Ocenia się, że skuteczność tej szczepionki w ciągu 3 lat po podaniu wynosi 55%.