medycyna praktyczna dla lekarzy
Badacze postawili hipotezę, że uwzględnienie stanu mutacji RAS z dotychczas stosowanymi w ocenie prawdopodobieństwa przeżycia czynnikami pozwoli na stworzenie lepszego narzędzia prognostycznego.
Badacze podjęli się bardzo niewdzięcznego zadania, to jest ustalenia, czy było możliwe inne postępowanie, które nie skutkowałoby zgonem danego chorego i jaki pojedynczy czynnik odpowiadał za poszczególne zdarzenia. Po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną zespół oceniający wywnioskował, że nawet w połowie przypadków możliwe było uniknięcie zgonu.
Badanie przeprowadzono w 2 ośrodkach referencyjnych we Włoszech. Między marcem a majem 2016 r. chorych poproszono telefonicznie o wypełnienie kwestionariusza obejmującego takie elementy jak: nawrót guzków krwawniczych w lokalizacji anatomicznej, nawrót dolegliwości związanych z żylakami, poziom satysfakcji po leczeniu operacyjnym. Spośród 194 chorych leczonych w latach 2003–2005 z wykorzystaniem staplera kwestionariusz wypełniło 171 osób.
U chorych na raka z nabłonka dróg żółciowych położonego okołownękowo do paliatywnego ich protezowania wykorzystuje się różne rodzaje stentów (pod względem kształtu czy tworzywa, z którego są wykonane). Jak dotąd nie ustalono jednoznacznie, kiedy należy wykonać ten zabieg oraz jakiego typu stentu użyć.
Celem niniejszego badania była analiza skuteczności i działań niepożądanych miejscowo stosowanego minoksydylu w porównaniu z miejscowo stosowanym diltiazemem jako metod chemicznej sfinkterotomii.
W niniejszym badaniu porównano pod tym względem naprawę metodę otwartą sposobem Lichtensteina oraz laparoskopową z dostępu przezbrzusznego określanego akronimem TAPP.
Obecnie nierzadko za pierwszorzędowy punkt końcowy badań klinicznych przyjmuje się wyniki leczenia oceniane nie przez obserwatora, a przez pacjenta, przy czym ocena obejmuje każdy aspekt zdrowia lub aspekt czynnościowy.
Autorzy podsumowują wyniki badania PeriAPPAC po roku obserwacji.
W tym badaniu z randomizacją chorych z refluksem w zakresie żyły odpiszczelowej losowo przydzielano do 1 z 3 grup (w zależności od sposobu leczenia): ablacji mechaniczno-chemicznej oraz 2 technik wewnątrznaczyniowej ablacji termicznej: z zastosowaniem lasera lub falami o częstotliwości radiowej.
Przeglądu systematycznego i metaanalizy dokonano w celu oceny częstości RJG w kontrolnych badaniach endoskopowych u chorych po resekcji jelita grubego z powodu raka, aby ustalić optymalne interwały czasowe dla kontrolnych kolonoskopii.
