medycyna praktyczna dla lekarzy
Zapraszamy do zapoznania się zarówno z wynikami badania, które objęło niemal 40 tysięcy chorych, jak i z komentarzem.
Niedoczynność przytarczyc jest najczęstszym powikłaniem w chirurgii tarczycy prowadzącym do hipokalcemii i wielu problemów medycznych. Badacze próbowali opowiedzieć na pytanie, czy można przewidzieć pooperacyjną niedoczynność przytarczyc, a tym samym określić zasadność kontrolnych badań krwi i doustnej suplementacji wapnia.
W ostatnich latach popularność zyskują miejscowo działające leki przeciwbólowe podawane przez cewniki umieszczone w ranie operacyjnej i dawkowanie leków kontrolowane przez pacjenta. Badacze próbowali odpowiedzieć na pytanie, czy jest to uzasadnione.
W dotychczasowych publikacjach nie porównywano bezpośrednio metody skuteczność fundoplikacji przezustnej bez nacięcia i laparoskopowej fundoplikacji sposobem Nissena u chorych na chorobę refluksową przełyku.
Do badania z randomizacją przeprowadzonego w 12 ośrodkach w latach 2011–2015 zakwalifikowano 2000 osób. Dokonano porównania opieki okołooperacyjnej zgodnej z protokołem ERAS (grupa kontrolna) z opieką uwzględniającą żucie gumy dodatkowo 3 razy dziennie przez 30 minut poza standardową opieką pooperacyjną.
Przeprowadzone w latach 2006–2014 wieloośrodkowe (9 szpitali w Holandii, 2 w Niemczech i 1 we Włoszech) badanie z randomizacją i podwójnie ślepą próbą objęło 300 dorosłych z pierwotną przepukliną pępkową wielkości 1–4 cm.
Międzynarodowe wieloośrodkowe badanie kliniczne z randomizacją ROLARR (Robotic vs Laparoscopic Resection for Rectal Cancer) zaprojektowane w Wielkiej Brytanii w 2009 roku przez Medical Research Council i National Institute of Health Research.
Wpływ leków na gojenie owrzodzeń powstałych na tle niedokrwiennym, po rewaskularyzacji, oceniano w niewielu badaniach. W niniejszym badaniu oceniono oddziaływanie cilostazolu na gojenie owrzodzeń u chorych poddanych pomostowaniu poniżej poziomu pachwiny z powodu niedokrwienia.
Niniejszy przegląd jest aktualizacją poprzedniego doniesienia o takim samym tytule z roku 2009.
Celem badania była weryfikacja hipotezy, że RFA jest lepszą metodą leczenia skutkującą mniejszym odsetkiem wznów i lepszymi wskaźnikami przeżycia odległego niż resekcja wątroby.
