medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Które warianty tego badania obrazowego są szczególnie cenne w chirurgii jamy brzusznej? Co należy mieć na względzie, dobierając środek kontrastowy?
W jakich sytuacjach bywa uzasadniona rezygnacja z oczekiwania na opis badania tudzież na konsultację z radiologiem?
Jaką liczbę obrazów powinna obejmować baza szkoleniowa? Jakie są dodatkowe wymogi w tym względzie?
Wytyczne dotyczące praktyki klinicznej European Society of Gastrointestinal and Abdominal Radiology.
W niniejszej publikacji przedstawiono stosunki anatomiczne istotne dla oceny stopnia zaawansowania, planowania leczenia i nadzoru po terapii.
W niniejszym opracowaniu omówiono nowatorskie techniki śródoperacyjnej oceny czynności przytarczyc, ich wizualizacji oraz oceny ukrwienia, z którymi wiąże się nadzieje na dalszą poprawę wyników leczenia operacyjnego różnych chorób tarczycy w aspekcie minimalizacji ryzyka wystąpienia pooperacyjnej niedoczynności przytarczyc.
Zapraszamy do zapoznania się z wypowiedzią dr. n. med. Michała Kamińskiego z warszawskiego oddziału COI, zarejestrowaną podczas X Konferencji Chirurgicznej MP.
46-letnia kobieta zgłosiła się na konsultacyjne badanie USG ze względu na niejednoznaczny opis zmiany w pęcherzyku żółciowym, w którym stwierdzono echogeniczny twór wielkości 12 mm i opisano jako „polip albo grudka żółci”.
Mammografia, ultrasonografia i obrazowanie techniką rezonansu magnetycznego są najczęściej stosowanymi metodami obrazowania piersi po zabiegach rekonstrukcyjnych.
Badanie piersi, która została zrekonstruowana przy użyciu implantu wykonuje się przede wszystkim w celu wykrycia patologii tkanek otaczających oraz oceny stanu wszczepionego implantu i ewentualnych powikłań po zabiegu.
