Pacjenta skierowano do poradni neurologicznej w celu diagnostyki nawracających epizodów
utraty przytomności. Pierwszy epizod zauważyli
nad ranem członkowie rodziny pacjenta: mężczyzna
leżał nieprzytomny w łóżku, miał drgawki i przygryziony język. Po wybudzeniu chory był
osłabiony i senny, ale pozostawał w logicznym kontakcie.
Nie zgłosił się wówczas do lekarza. Kolejna
utrata przytomności wystąpiła po około pół roku o godzinie 11 przed południem. Chory był w domu
sam, nie miał przygryzionego języka, nie oddał
moczu. Poprzedniej nocy spał tylko 4 godziny. W poradni neurologicznej wykonano badanie EEG w czuwaniu, którego fragmenty przedstawiono
na rycinach 1–3. Uzyskany zapis był prawidłowy.
Stwierdzono rytm alfa o częstotliwości 9–10 Hz i amplitudzie do 40 µV. Reakcja zatrzymania była
dobrze wyrażona, a w czasie fotostymulacji zarejestrowano
wodzenie rytmów.
medycyna praktyczna dla lekarzy
