Deficyty w korze przedczołowej mogą prowadzić do odhamowania ciała migdałowatego i ośrodków w rdzeniu przedłużonym w trakcie procesów związanych z emocjami i interakcjami społecznymi. Hamowanie aktywności parasympatycznej i stymulacja aktywności współczulnej mogą skutkować zwiększeniem częstotliwości rytmu serca i redukcji zmienności rytmu serca.
Najwięcej danych zgromadzono na temat terapeutycznego zastosowania przezczaszkowej stymulacji magnetycznej i przezczaszkowej stymulacji prądem stałym.
Założenie o istnieniu czasowej i fenomenologicznej ciągłości zjawisk związanych z psychozami zaowocowało badaniem doznań przypominających psychozę wśród niewymagających pomocy medycznej osób z populacji ogólnej, objawów psychotycznych w grupie pacjentów z zaburzeniami „niepsychotycznymi”, jak również jawnych zaburzeń psychotycznych u chorych z zaburzeniami ze spektrum schizofrenii.
Częstość występowania schizofrenii ocenia się na 1% populacji ogólnej. Osoby dotknięte tym zaburzeniem mogą doświadczać zróżnicowanych, a zarazem poważnych symptomów psychopatologicznych, takich jak objawy pozytywne (do których zalicza się m.in. urojenia i omamy), objawy negatywne oraz zaburzenia czynności poznawczych, a dolegliwości te mogą towarzyszyć im przez całe życie.
Celem autorów tego projektu było stworzenie krajowych wytycznych postępowania klinicznego dotyczących zasad leczenia chorych na schizofrenię mających złożone potrzeby w zakresie zdrowia psychicznego. Twórcy wytycznych podjęli próbę udzielenia odpowiedzi na 10 pytań.
Celem autora publikacji jest podsumowanie aktualnej wiedzy dotyczącej schizofrenii młodzieńczej oraz omówienie możliwości i ograniczeń dotyczących diagnostyki klinicznej, postępowania i leczenia.
Schizofrenia jest najczęstszą postacią psychozy i jedną z głównych przyczyn długotrwałej niepełnosprawności dotykającą około 25 milionów osób na całym świecie. Czy można jej zapobiec?
Wyniki metaanalizy 42 badań epidemiologicznych przeprowadzonych w 20 krajach wykazały, że wśród chorych na schizofrenię palenie papierosów jest zjawiskiem spotykanym pięć razy częściej niż w populacji ogólnej.
Czy jej wdrożenie zmniejsza ryzyko progresji objawów do subklinicznej psychozy, pełnoobjawowej psychozy lub schizofrenii bądź zaburzenia schizofrenopodobnego?
Ostre stany pobudzenia często występują w przebiegu zaburzeń psychotycznych, gdyż zarówno u chorych na schizofrenię, jak i u osób z zaburzeniem schizoafektywnym lub z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym (bipolar disorder – BD) typu I ryzyko wystąpienia pobudzenia w pewnych okresach jest duże.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.