Czy proponować szczepienie przeciwko HPV kobiecie z potwierdzonym zakażeniem HPV i CIN?

Skróty: CIN (cervical intraepithelial neoplasia) – śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, HPV (human papillomavirus) – ludzki wirus brodawczaka

U 23-letniej kobiety rozpoznano zakażenie HPV (kilkoma typami) oraz CIN. Czy po zakończeniu leczenia pacjentce warto zaproponować szczepienie przeciwko HPV? Czy można oczekiwać korzyści ze szczepienia u pacjentki z rozpoznanym rakiem szyjki macicy?

Zaszczepienie kobiety z aktualnym zakażeniem HPV i CIN może być korzystne, gdyż zmniejsza ryzyko reinfekcji i nawrotu CIN, szczególnie u kobiet, u których po leczeniu nie stwierdza się DNA HPV. Potwierdzają to wyniki kilku badań klinicznych i metaanalizy. Nie ma wskazań, aby odraczać szczepienie do czasu zakończenia leczenia CIN. Jeśli kobieta i lekarz prowadzący decydują się na szczepienie przeciwko HPV, to trzeba je wykonać jak najszybciej, aby jak najszybciej uzyskać odporność poszczepienną i zmniejszyć ryzyko reinfekcji. W niektórych krajach takie postępowanie zaczyna być standardem i duży odsetek zaszczepionych kobiet leczonych z powodu CIN jest miarą jakości pracowni kolposkopowych, które zajmują się diagnostyką i leczeniem zmian śródnabłonkowych szyjki macicy. Szczepienie kobiet diagnozowanych i leczonych z powodu CIN jest przedmiotem m.in. wytycznych hiszpańskich i polskich.

Podobnie inwazyjny rak szyjki macicy nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia przeciwko HPV, ale absolutnie nie należy go traktować jako substytutu leczenia. Kobieta chora na raka szyjki macicy powinna być przede wszystkim leczona w wielospecjalistycznym ośrodku ginekologii onkologicznej.