Aktualnie 5-letnia dziewczynka, w wieku 6 tygodni otrzymała szczepionkę DTP, po której wystąpił odczyn niepożądany w postaci przedłużonego płaczu. Kolejne szczepienia w 4., 6. i 18. miesiącu życia przeprowadzono szczepionką przeciwko błonicy i tężcowi (ostatnią dawkę DT podano 1,5 roku temu). Obecnie szczepionka DT jest niedostępna. Dostępny jest natomiast preparat Clodivac, ale według ChPL można go stosować >7. roku życia. Czy należy przesunąć szczepienie?
Zgodnie z ChPL preparatu Clodivac, szczepienie przypominające z wykorzystaniem tego preparatu wykonuje się u dzieci, które ukończyły 7. rok życia i nie otrzymały dawki przypominającej szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi w 6. roku życia. W związku z tym należałoby czekać, aż dziewczynka ukończy 7. rok życia. Jednak takie postępowanie jest niewłaściwe, jeśli nie ma uzasadnienia. Z wywiadu wynika, że dziecko po ukończeniu 6. tygodnia życia zostało zaszczepione DTPw (z pełnokomórkowym komponentem krztuśca). Długotrwały płacz (≥3 h) po tym zabiegu stanowi względne przeciwwskazanie do kontynuacji szczepienia przeciwko krztuścowi, dlatego w takiej sytuacji zaleca się podawanie szczepionki z bezkomórkowym komponentem krztuśca (DTPa). Jeśli u dziecka nie obserwowano już więcej NOP, rozwija się prawidłowo i nie ma obciążającego wywiadu neurologicznego, to w 6. roku życia można mu podać szczepionkę bezkomórkową – aktualnie dostępny jest preparat DTPa-IPV (Tetraxim).
