Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy szczepionka przeciwko WZW typu A była skuteczna w profilaktyce poekspozycyjnej?

05.05.2014
Evaluation of hepatitis A vaccine in post-exposure prophylaxis, the Netherlands, 2004–2012
Whelan J. i wsp.
PLoS ONE, 2013; 8: e78 914

W holenderskim badaniu oceniono zastosowanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (WZW) typu A w profilaktyce poekspozycyjnej. Do badania obejmującego lata 2004–2012 zakwalifikowano 547 osób z kontaktu z chorym na WZW typu A. Za nieodpornych na WZW typu A uznano 192 osoby. Szczepienie wykonano u 167 osób, 24 osobom podano immunoglobulinę (IG), a 1 osoba odmówiła poddania się profilaktyce. Kryteriami kwalifikującymi do podania IG był wiek >50 lat, niedobór odporności, oraz ponad 8 dni od kontaktu z chorym w grupie wiekowej 30–50 lat, lub brak danych na ten temat, a także choroba podstawowa zwiększająca ryzyko ciężkiego przebiegu WZW typu A. Zakażenie potwierdzono laboratoryjnie u 8 ze 112 osób, które ukończyły badanie (objawy kliniczne WZW typu A stwierdzono u 7 osób). Wszystkie te osoby w ramach profilaktyki otrzymały szczepionkę przeciwko WZW typu A. Żaden pacjent nie wymagał leczenia szpitalnego. W dodatkowej analizie obejmującej 72 osoby do 50. roku życia, zaszczepione do 8 dni po kontakcie, stwierdzono, że w porównaniu z wiekiem ≤15 lat, wiek >40 lat wiązał się z większym ryzykiem zakażenia (RR: 12,0 [95% CI: 1,3–106,7]). Płeć, pochodzenie etniczne, liczba osób w jednym gospodarstwie domowym oraz czas od ekspozycji do podania szczepionki nie miały wpływu na ryzyko zakażenia.

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że profilaktyka poekspozycyjna WZW typu A za pomocą szczepionki jest skuteczną i łatwą do przeprowadzenia procedurą. Obserwowane większe ryzyko zakażenia u osób >40 lat sugeruje, że tacy pacjenci mogą wymagać podania IG zamiast szczepionki. Należy to jednak potwierdzić w badaniach obejmujących większą liczbę uczestników.

Zobacz także

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Warszawa – 30 marca 2019 r.: V Mazowieckie Wiosenne Spotkanie Pediatryczne, szczegółowe informacje »

Przegląd badań