Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy szczepionka przeciwko WZW typu A była skuteczna w profilaktyce poekspozycyjnej?

05.05.2014
Evaluation of hepatitis A vaccine in post-exposure prophylaxis, the Netherlands, 2004–2012
Whelan J. i wsp.
PLoS ONE, 2013; 8: e78 914

Opracowała: lek. Iwona Rywczak

W holenderskim badaniu oceniono zastosowanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (WZW) typu A w profilaktyce poekspozycyjnej. Do badania obejmującego lata 2004–2012 zakwalifikowano 547 osób z kontaktu z chorym na WZW typu A. Za nieodpornych na WZW typu A uznano 192 osoby. Szczepienie wykonano u 167 osób, 24 osobom podano immunoglobulinę (IG), a 1 osoba odmówiła poddania się profilaktyce. Kryteriami kwalifikującymi do podania IG był wiek >50 lat, niedobór odporności, oraz ponad 8 dni od kontaktu z chorym w grupie wiekowej 30–50 lat, lub brak danych na ten temat, a także choroba podstawowa zwiększająca ryzyko ciężkiego przebiegu WZW typu A. Zakażenie potwierdzono laboratoryjnie u 8 ze 112 osób, które ukończyły badanie (objawy kliniczne WZW typu A stwierdzono u 7 osób). Wszystkie te osoby w ramach profilaktyki otrzymały szczepionkę przeciwko WZW typu A. Żaden pacjent nie wymagał leczenia szpitalnego. W dodatkowej analizie obejmującej 72 osoby do 50. roku życia, zaszczepione do 8 dni po kontakcie, stwierdzono, że w porównaniu z wiekiem ≤15 lat, wiek >40 lat wiązał się z większym ryzykiem zakażenia (RR: 12,0 [95% CI: 1,3–106,7]). Płeć, pochodzenie etniczne, liczba osób w jednym gospodarstwie domowym oraz czas od ekspozycji do podania szczepionki nie miały wpływu na ryzyko zakażenia.

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że profilaktyka poekspozycyjna WZW typu A za pomocą szczepionki jest skuteczną i łatwą do przeprowadzenia procedurą. Obserwowane większe ryzyko zakażenia u osób >40 lat sugeruje, że tacy pacjenci mogą wymagać podania IG zamiast szczepionki. Należy to jednak potwierdzić w badaniach obejmujących większą liczbę uczestników.

Reklama

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Kraków – 20–21 września 2019 r.: Krakowska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Warszawa – 11–12 października 2019 r.: Warszawska Jesień Pediatryczna 2019, szczegółowe informacje »

Poznań – 24–26 października 2019 r.: VIII Krajowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa PTW: „Szczepienia nadal potrzebne”, szczegółowe informacje »

Przegląd badań