medycyna praktyczna dla lekarzy
Przegląd systematyczny Cochrane z metaanalizą 14 badań z udziałem łącznie 2708 chorych na nieswoiste choroby zapalne jelit, to jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub chorobę Crohna.
Artykuł zawiera przegląd dostępnego piśmiennictwa dotyczącego długoterminowego leczenia i nadzoru nad kikutem odbytnicy pozostawionym po kolektomii z powodu colitis ulcerosa, a także skonsolidowane zalecenia z wytycznych odnośnie do badań kontrolnych tej grupy pacjentów.
Zapraszamy na wykład, który prof. dr hab. n. med. Tomasz Banasiewicz wygłosił w Krakowie na XIV Konferencji Chirurgicznej Medycyny Praktycznej – CHIRURGIA 2022.
Czym się powinny charakteryzować takie narzędzia?
Jakie można zaobserwować niekorzystne oddziaływanie poszczególnych typów siatek?
W jakim stopniu badania porównujące wyniki operacji laparoskopowych i robotowych w miednicy mniejszej są narażone na przypadkowość w ocenie poziomu istotności statystycznej? Uzupełnieniem krótkiego opracowania jest komentarz redakcyjny.
Z kim najlepiej skontaktować się w pierwszej kolejności? O co warto zadbać, aby usprawnić proces podejmowania decyzji o kwalifikacji do replantacji w ośrodku docelowym?
Najczęstszą chorobą zapalną jelit jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Zmienione chorobowo są wyłącznie powierzchowne warstwy okrężnicy i odbytnicy, a zabieg chirurgiczny prowadzi do wyleczenia. Szacowane ryzyko kolektomii w ciągu całego życia wynosi 20–30%.
Jeśli tak, to w jakich okolicznościach powinno nastąpić jej zaopatrzenie?
W przeglądzie systematycznym odnaleziono badania obejmujące wyniki zastosowania takich technik naprawy jak: miejscowy zabieg naprawczy, miejscowy zabieg z wykorzystaniem staplera, zmodyfikowana operacja sposobem Altemeiera, zaopatrzenie siatką z tworzywa, zmiana miejsca wyprowadzenia stomii, naprawa z laparotomią, kolektomia z końcową ileostomią.
