Czy choroby autoimmunizacyjne (np. MIZS) stanowią przeciwwskazanie do szczepień?

W 2011 roku European League Against Rheumatism (EULAR) opracowała i wydała zalecenia dotyczące szczepień dzieci i dorosłych z chorobami reumatycznymi. Opublikowano je również na łamach „Medycyny Praktycznej – Szczepienia”. Pacjenci z chorobami autoimmunizacyjnymi stanowią niejednorodną grupę. Zalecenia dotyczące szczepień zależą przede wszystkim od metody leczenia, stosowanych dawek oraz fazy choroby. Eksperci uznali, że chorych z tej grupy można szczepić preparatami inaktywowanymi również w trakcie leczenia.

Ogólne zalecenia dla tych pacjentów są następujące:

• Szczepionki inaktywowane można podawać dzieciom chorym na choroby reumatyczne zgodnie z PSO. Zalecenie to dotyczy pacjentów leczonych glikokortykosteroidami (GKS), lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (DMARD) i/lub antagonistami TNF.
• Zaleca się odroczenie szczepień szczepionkami „żywymi” u dzieci chorych na choroby reumatyczne aktualnie leczonych tzw. dużymi dawkami GKS, DMARD lub lekami biologicznymi. Jeśli jednak ryzyko zachorowania na chorobę zakaźną przewyższa ryzyko związane ze szczepieniem, można rozważyć podanie takiej szczepionki.
• Zaleca się szczepienie przeciwko pneumokokom i meningokokom.
• Zaleca się rozważenie corocznego szczepienia przeciwko grypie.

Jako dużą dawkę GKS zdefiniowano ≥2 mg/kg mc./24 h lub 20 mg/24 h prednizonu (lub innego GKS w równoważnej dawce) stosowanego przez ≥2 tygodnie. Duże dawki DMARD zdefiniowano jako stosowanie: pulsów leków podawanych dożylnie; >2,5 mg/kg mc./24 h cyklosporyny; >40 mg/kg mc./24 h lub 2 g/24 h sulfasalazyny; >3 mg/kg mc. azatiopryny; >2,0 mg/kg mc./24 h cyklofosfamidu doustnie; >0,5 mg/kg mc./24 h leflunomidu; >1,5 mg/kg mc./24 h 6-merkaptopuryny.