medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Chromoendoskopia pozwala na dokładniejszą ocenę struktury powierzchni oraz unaczynienia błony śluzowej, których nie uwidacznia światło białe poprzez rzeczywiste zastosowanie barwnika albo z wykorzystaniem elektronicznie wyselekcjonowanego pasma światła.
W niniejszej publikacji omówiono podstawowe, przydatne w praktyce klinicznej zasady postępowania w 3 grupach zaburzeń hemostazy – małopłytkowości, wrodzonych osoczowych skazach krwotocznych i nabytej hemofilii A, oraz postępowanie w przypadku stwierdzenia wydłużenia czasów krzepnięcia (czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji [APTT] i czasu protrombinowego [PT] lub zwiększenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [INR]) przed planowaną procedurą inwazyjną u pacjenta, który nie był w przeszłości diagnozowany w kierunku skazy krwotocznej.
Znieczulenie i operacje w tej grupie chorych zawsze stwarzają poważne ryzyko powikłań, głównie ze strony układów oddechowego i sercowo-naczyniowego. Zapraszamy zwłaszcza chirurgów i anestezjologów do lektury swoistego kompendium postępowania krok po kroku z kwalifikowanym do operacji bariatrycznej pacjentem z otyłością. To praktyczny przewodnik po opiece okołooperacyjnej przydatny nie tylko w przypadku tego rodzaju leczenia planowego, ale i w warunkach ostrego dyżuru, na który trafia otyły chory.
W przypadku chorych, którzy nie mogą przyjmować pokarmu doustnie lub droga ta okazała się nieskuteczna, ale nadal możliwe jest żywienie dojelitowe (enteralne), pokarm podaje się przez zgłębnik lub sztucznie wytworzoną przetokę odżywczą: gastro- lub jejunostomię. Taki sztuczny dostęp do przewodu pokarmowego najczęściej wytwarza się endoskopowo.
American College of Cardiology i American Heart Association klasyfikują NT jako umiarkowany niezależny czynnik ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych w okresie okołooperacyjnym. Nie ma dowodów, że opóźnianie zabiegu do czasu wyrównania ciśnienia tętniczego (jeżeli tylko nie przekracza ono wartości krytycznych) prowadzi do istotnego zmniejszenia ryzyka powikłań w okresie okołooperacyjnym.
Stanowisko Perioperative Quality Initiative (POQI)
Potrzeby płynoteraputyczne chorych bywają traktowane przez chirurgów jak zło konieczne i pozostawiane najmłodszemu lekarzowi na oddziale, podczas gdy >30% rezydentów nie ma żadnej wiedzy w tym zakresie. Często pacjenci otrzymują po prostu 2 litry płynu, który znajduje się na oddziale w największej ilości i jest najtańszy...
Zasadnicze znaczenie w leczeniu sepsy ma jej szybkie rozpoznanie. W związku z tym, że sepsa w początkowym okresie może przebiegać skąpoobjawowo, wskazane jest zachowanie szczególnej czujności w razie wystąpienia niektórych objawów.
Niewydolność serca (HF) jest jedną z najważniejszych chorób wymagających dokładnej oceny i leczenia u osób poddawanych operacjom niekardiochirurgicznym. Powodem jest duża częstość występowania HF, którą dodatkowo zwiększają m.in. starzenie się populacji oraz ciągły postęp w leczeniu chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i choroba niedokrwienna serca.
Każdego chorego na miastenię przed planowym zabiegiem operacyjnym należy skonsultować z neurologiem, optymalnie z neurologiem prowadzącym leczenie przewlekłe miastenii. Konsultacja powinna zawierać informacje o aktualnie przyjmowanych lekach i ich dawkach, w tym propozycję dawkowania inhibitorów acetylocholinoesterazy (IAChE) i leków immunosupresyjnych w okresie okołooperacyjnym.
