Kiedy wykonać szczepienie przypominające przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi?

25.09.2019
dr hab. n. med. Ernest Kuchar
Klinika Pediatrii z Oddziałem Obserwacyjnym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Obecnie 15-letnia dziewczynka nie otrzymała szczepienia przypominającego dTpa. Rok temu na wakacjach w Grecji zraniła się i otrzymała immunoglobulinę przeciwtężcową oraz amoksycylinę z kwasem klawulanowym. Z dokumentacji nie wynika, że była szczepiona przeciwko tężcowi. Kiedy po podaniu immunoglobuliny można wykonać szczepienie dTpa?

Z przedstawionych informacji wynika, że 15-letnia dziewczynka szczepiona w dzieciństwie przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi otrzymała rok temu immunoglobulinę przeciwtężcową w ramach postępowania poekspozycyjnego. Zgodnie z ogólnymi zasadami szczepień podanie immunoglobuliny nie stanowi przeciwskazania do szczepienia za pomocą szczepionek inaktywowanych, w tym przeciwko tężcowi (czy też skojarzoną dTpa). Dziewczynkę należy zatem jak najszybciej zaszczepić (w PSO podanie dTpa przewidziano w 14. rż.). Nawet gdyby otrzymała wówczas szczepionkę przeciwko tężcowi, ryzyko wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) jest niewielkie, a w sytuacjach wątpliwych bezpieczniej podać szczepionkę.

Podsumowując, u dziewczynki należy jak najszybciej uzupełnić brakującą dawkę przypominającą szczepienia przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi. Kolejna dawka (Td) przypada w 19. roku życia i można ją będzie wówczas bezpiecznie podać.

Piśmiennictwo:

1. Załącznik do komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych na rok 2019. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, poz. 104 (25 października 2018 r.)
2. Kroger A.T., Sumaya C.V., Pickering L.K.: General recommendations on immunization. Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR, 2011; 60: 1–60
3. Edwards K.M., Decker M.D.: Pertussis vaccines. (W:) Plotkin A.S., Orenstein A.W., Offit A.P. (red.): Vaccines. Wyd. 7, Elsevier, 2018: 711–761
4. Halperin S., Sweet L., Baxendale D.: How soon after a prior tetanus-diphtheria vaccination can one give adult formulation tetanus-diphtheria-acellular pertussis vaccine? Pediatr. Infect. Dis. J., 2006; 25: 195–200
5. Yih W.K., Nordin J.D., Kulldorff M. i wsp.: An assessment of the safety of adolescent and adult tetanus-diphtheria-acellular pertussis (Tdap) vaccine, using active surveillance for adverse events in the Vaccine Safety Datalink. Vaccine, 2009; 27: 4257–4262
6. Liang J.L., Tiwari T., Moro P. i wsp.: Prevention of pertussis, tetanus, and diphtheria with vaccines in the United States: Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR Recomm Rep, 2018; 67: 1–44
Wybrane treści dla pacjenta
Konferencje MP
  • Jesień Pediatryczna 2026
    XXV Krajowa Konferencja Szkoleniowa Kraków, 25–26 września
  • Wiosenne Spotkania Pediatryczne 2026
    Obejrzyj wykłady
    • pediatryczne wyzwania w praktyce
    • algorytmy postępowania
    • zrób to sam – sesja warsztatowa
    • omdlenie – od objawu do rozpoznania
    • ostry dyżur – stany nagłe w pediatrii
  • Neonatologia 2026
    Obejrzyj wykłady
    • antybiotykoterapia w neonatologii
    • toksykologia prenatalna – implikacje kliniczne
    • wstrząs, hipotensja, PDA – decyzje hemodynamiczne
    • wsparcie oddechowe noworodka
    • bezdech i sinica

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.