Jak realizować szczepienia u wcześniaka po wypisie ze szpitala?

9-tygodniowe niemowlę, urodzone w 33. tygodniu ciąży z masą ciała 2000 g, aktualnie przebywa w domu, w stanie dobrym. W wieku 4 tygodni, jeszcze w trakcie hospitalizacji, podano mu szczepionkę przeciwko gruźlicy (BCG) i dawkę szczepionki przeciwko wirusowi zapalenia wątroby (WZW) typu B. Czy należy zachować jakiś konkretny odstęp między BCG a kolejnymi szczepieniami (np. przeciwko rotawirusom)? Czy szczepienie przeciwko WZW typu B należy zrealizować w schemacie 3- czy 4-dawkowym? Ze względu na wcześniactwo chłopcu bezpłatnie należy się szczepionka 5 w 1. Którym preparatem należy zrealizować szczepienie przeciwko pneumokokom?

Szczepienie przeciwko WZW typu B w schemacie 4-dawkowym (0, 1, 2, 12 mies.) zaleca się dzieciom z masą urodzeniową <2000 g. Wynika to z obserwacji mniejszej immunogenności szczepienia przeciwko WZW typu B u dzieci z mniejszą urodzeniową masą ciała. Dziecko opisane w pytaniu urodziło się z masą dokładnie 2000 g, dlatego wystarczy zastosować u niego schemat 3-dawkowy (0, 1, 6 mies.) Oczywiście dopuszcza się także schemat 0, 1, 2 i 12 miesięcy, jako jedną z zarejestrowanych opcji. Obecnie do realizacji szczepień przeciwko pneumokokom u niemowląt urodzonych przedwcześnie (ale >27. tc.) Ministerstwo Zdrowia zakupiło skoniugowaną szczepionkę 10-walentną (Synflorix). Preparat ten należy podać w rozszerzonym 4-dawkowym schemacie (3+1, czyli 3 dawki w odstępie ≥1 mies., a następnie czwarta dawka w 2. rż.). „Żywą” (atenuowaną) szczepionkę przeciwko rotawirusom podaje się doustnie, dlatego względem niej nie stosuje się zasady zachowania odstępu od innych preparatów „żywych”. Dotyczy to również odstępu od podania preparatów krwiopochodnych. Reasumując, szczepionkę przeciwko rotawirusom można podać w dowolnym odstępie od BCG lub preparatów zawierających immunoglobuliny ludzkie (np. koncentrat krwinek czerwonych lub dożylne immunoglobuliny).