medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Różnorodność fenotypów PCOS, wynikająca z kryteriów rozpoznania tego zespołu, sprawia, że do chorych zalicza się kobiety, u których objawy są następstwem działania wielu czynników, niekiedy trudnych do rozpoznania.
Częstość występowania gruczolaków przysadki w populacji ogólnej wynosi w przybliżeniu 10%, z czego 99,9% stanowią mikrogruczolaki nieme klinicznie. Pośród gruczolaków jawnych klinicznie 48% stanowią makrogruczolaki.
Część postępów, w której poruszono zagadnienia dotyczące hiperkalcemii związanej z chorobą nowotworową oraz zaburzeń czynności przytarczyc u osób dorosłych: zarówno nadczynności (pierwotnej i wtórnej), jak i niedoczynności, głównie pooperacyjnej.
Część postępów, w której poruszono zagadnienia związane z wrodzoną niedoczynnością przysadki lub niedoborem hormonów płciowych, zasady postępowania w zaburzeniach rozwoju płci oraz wyjaśniono podstawowe pojęcia związane z transpłciowością.
Przegląd publikacji z 2018 roku i początku 2019 roku dotyczących diagnostyki i leczenia chorób podwzgórza i przysadki, gruczołu tarczowego, nadnerczy, oraz gonad.
Autor przedstawia wybrane publikacje z 2017 roku i początku 2018 roku dotyczące chorób przysadki, tarczycy, przytarczyc, nadnerczy, gonad oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki i przewodu pokarmowego.
Wybór najważniejszych praktycznych zaleceń ES dotyczących diagnostyki hormonalnej pierwotnej niedoczynności nadnerczy (PAI) oraz zasad leczenia hormonalnego, obejmującego również postępowanie u kobiet w ciąży i u dzieci.
Jak postępować w nadczynności tarczycy, czy można stosować leczenie radiojodem przy współistniejącej orbitopatii Gravesa, jak w praktyce leczyć nadczynność tarczycy w ciąży? Jak oceniać czynność tarczycy u wcześniaków? Dyskusja o kryteriach kwalifikacji zmian ogniskowych tarczycy do biopsji.
Autor przedstawia wybrane doniesienia dotyczące chorób przysadki, tarczycy, przytarczyc i nadnerczy.
Autor przedstawia wybrane doniesienia z 2013 roku i początku 2014 roku dotyczące: chorób przysadki, chorób tarczycy, gospodarki wapniowo-fosforanowej i chorób przytarczyc, chorób nadnerczy, menopauzy, zespołów wielogruczołowych, otyłości i cukrzycy.
