medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W artykule przedstawiono wybrane publikacje z 2017 roku dotyczące przewlekłej choroby nerek.
Czy pentoksyfilina, witamina E, kwas obeticholowy (OCA) i glitazony mają korzystny wpływ na stopień stłuszczenia hepatocytów? Czy ß-adrenolityki pogarszają przeżywalność chorych ze schyłkową marskością wątroby? Zobacz przegląd najnowszych i najważniejszych publikacji dotyczących diagnostyki i leczenia chorób wątroby.
Autorzy przedstawiają wybrane doniesienia z 2015 roku dotyczące: ostrego uszkodzenia nerek, przewlekłej choroby nerek, kłębuszkowego zapalenia nerek, przeszczepienie nerki i in.
Autorzy przedstawiają wybrane doniesienia z 2013 i 2014 roku dotyczące postępowania m.in. w zespołach mielodysplastycznych, chorobie wenookluzyjnej wątroby, chłoniakach nieziarniczych oraz szpiczaku plazmocytowym.
Przedmiotem wielu badań w 2013 roku pozostaje zagadnienie małoinwazyjnych zabiegów resekcyjnych w przypadku operacyjnego leczenia raka płuca. Ukazały się również doniesienia poświęcone dalszym możliwościom zmniejszenia urazu związanego z samym dostępem operacyjnym w torakochirurgii.
W ostatnich dziesięcioleciach postęp w diagnostyce oraz strategii operacyjnego leczenia chorób płuc i przełyku jest znaczący i powoduje konieczność zmiany w podejściu do wielu stereotypów panujących w torakochirurgii.
Autor omawia najważniejsze doniesienia w 2012 roku dotyczące marskości wątroby i nadciśnienia wrotnego, wirusowych zapaleń wątroby, autoimmunologicznych chorób wątroby, chorób dróg żółciowych, polekowego uszkodzenia wątroby oraz przeszczepiania wątroby.
Autorzy przedstawiają wybrane publikacje z 2011 roku dotyczące: chorób limfoproliferacyjnych, ostrych białaczek, przewlekłej białaczki szpikowej oraz zaburzeń Hemostazy.
Autorzy przedstawiają wybrane publikacje z 2011 roku dotyczące: prognozowania postępu przewlekłej choroby nerek (PChN), leczenia nadciśnienia tętniczego, niedokrwistości i zaburzeń lipidowych u chorych na PChN, zaburzeń mineralno-kostnych w PChN, leczenia nerkozastępczego, zespołu hemolityczno-mocznicowego, pierwotnego błoniastego kłębuszkowego zapalenia nerek, nefropatii cukrzycowej, kamicy moczowej, zakażeń układu moczowego oraz postępów w nefrologii doświadczalnej.
Autor przedstawia wybrane publikacje z 2011 roku dotyczące: niealkoholowej choroby stłuszczeniowej wątroby, alkoholowej choroby wątroby, zakażenia HBV, zakażenia HCV, nieinwazyjnej oceny włóknienia wątroby, nadciśnienia wrotnego, ostrej niewydolności wątroby, raka wątrobowokomórkowego i przeszczepiania wątroby.
Rak dróg żółciowych – rozwijający się z komórek nabłonka przewodów żółciowych – jest drugim co do częstości występowania pierwotnym nowotworem złośliwym wątroby i stanowi około 3% wszystkich nowotworów przewodu pokarmowego.
Rok 2010 przyniósł wiele ważnych doniesień dotyczących diagnostyki i leczenia zaburzeń rytmu serca u dzieci. Ablacja RF (prądem o częstotliwości radiowej) stała się rutynową metodą leczenia napadowego częstoskurczu nadkomorowego (CzN) i komorowego u dzieci po 5. roku życia.
Autorzy omawiają wybrane doniesienia z 2009 roku dotyczące m.in. pierwotnych i wtórnych glomerulopatii, dializoterapii za pomocą osobistej przenośnej sztucznej nerki, zagadnień związanych z przeszczepianiem nerki oraz nefropatii fosforanowej.
Autorzy, na podstawie doniesień w 2008 roku, przedstawiają m.in. następujące zagadnienia: 1) stosowanie statyn oraz witaminy D i jej analogów u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek; 2) nowości w patogenezie, diagnostyce i leczeniu glomerulopatii; 3) nowości w leczeniu nerkozastępczym.
Autorzy na podstawie prezentacji zjazdowych i publikacji w 2007 r. omawiają następujące zagadnienia: 1) nadciśnienie tętnicze a nerki; 2) nowości w patogenezie, diagnostyce i leczeniu glomerulopatii, 3) leczenie nerkozastępcze u osób w podeszłym wieku; 4) leczenie niedokrwistości nerkopochodnej; 5) postępy w leczeniu immunosupresyjnym chorych poddawanych przeszczepieniu nerki i nową klasyfikację przewlekłego uszkodzenia przeszczepu.
Normalizacja hemoglobinemii erytropoetyną w okresie przeddializacyjnym nie przynosi chorym żadnych istotnych korzyści, a nawet może zwiększyć ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych. Statyny, zmniejszając białkomocz, mogą korzystnie wpływać na szybkość rozwoju różnych nefropatii. Międzynarodowy zespół ekspertów opracował ujednoliconą definicję i klasyfikację i zasady oceny osteodystrofii nerkowej. Ułatwi ona porozumienie się między badaczami zajmującymi się patogenezą, diagnostyką lub leczeniem zmian kostnych wywołanych przez przewlekłą chorobę nerek. Ukazały się brytyjskie wytyczne opieki nad chorymi na przewlekłą chorobę nerek.
