Autorzy, na podstawie doniesień w 2008 roku, przedstawiają m.in. następujące zagadnienia: 1) stosowanie statyn oraz witaminy D i jej analogów u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek; 2) nowości w patogenezie, diagnostyce i leczeniu glomerulopatii; 3) nowości w leczeniu nerkozastępczym.
Autorzy na podstawie prezentacji zjazdowych i publikacji w 2007 r. omawiają następujące zagadnienia: 1) nadciśnienie tętnicze a nerki; 2) nowości w patogenezie, diagnostyce i leczeniu glomerulopatii, 3) leczenie nerkozastępcze u osób w podeszłym wieku; 4) leczenie niedokrwistości nerkopochodnej; 5) postępy w leczeniu immunosupresyjnym chorych poddawanych przeszczepieniu nerki i nową klasyfikację przewlekłego uszkodzenia przeszczepu.
Normalizacja hemoglobinemii erytropoetyną w okresie przeddializacyjnym nie przynosi chorym żadnych istotnych korzyści, a nawet może zwiększyć ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych. Statyny, zmniejszając białkomocz, mogą korzystnie wpływać na szybkość rozwoju różnych nefropatii. Międzynarodowy zespół ekspertów opracował ujednoliconą definicję i klasyfikację i zasady oceny osteodystrofii nerkowej. Ułatwi ona porozumienie się między badaczami zajmującymi się patogenezą, diagnostyką lub leczeniem zmian kostnych wywołanych przez przewlekłą chorobę nerek. Ukazały się brytyjskie wytyczne opieki nad chorymi na przewlekłą chorobę nerek.
Wybrane główne punkty
Autorzy przedstawiają nowości dotyczące patogenezy, przebiegu klinicznego i leczenia kłębuszkowych zapaleń nerek, leczenie niedokrwistości nerkopochodnej za pomocą erytropoetyny, leczenie immunosupresyjne po przeszczepieniu nerki, nefropatii nerki przeszczepionej, perspektyw wykorzystania nerkowych komórek macierzystych w leczeniu chorób nerek, roli czynnika wzrostu hepatocytów w nerkach oraz zaburzeń gospodarki sodowo-wodnej i wapniowej u astronautów.