Czy przetoczenie wymienne u noworodka lub podanie KKCz jest wskazaniem do odroczenia szczepienia przeciwko gruźlicy, WZW typu B i rotawirusom?
Podanie preparatów krwi, osocza oraz immunoglobulin nie ma znaczącego wpływu na odpowiedź poszczepienną po podaniu szczepionki przeciwko WZW typu B (możliwość równoczasowego stosowania profilaktyki bierno-czynnej) lub innej szczepionki „nieżywej”.
W przypadku szczepienia preparatami „żywymi” przeciwko gruźlicy, żółtej gorączce, durowi brzusznemu, rotawirusom oraz podając „żywą” szczepionkę przeciwko grypie (LAIV), można stosować preparaty zawierające przeciwciała – zarówno przed szczepieniem, po szczepieniu, jak i w trakcie szczepienia (LAIV nie jest dostępna w Polsce – przyp. red.).
Natomiast po przetoczeniu krwi lub podaniu immunoglobuliny należy odroczyć na 3–11 miesięcy (w zależności od preparatu i dawki) podanie szczepionek MMR oraz przeciwko ospie wietrznej. Preparaty krwi, a także inne preparaty zawierające przeciwciała mogą upośledzać odpowiedź immunologiczną na te szczepionki. Czas utrzymywania się interakcji między szczepionką MMR lub przeciwko ospie wietrznej a preparatami krwi lub krwiopochodnymi zależy od ilości swoistych przeciwciał przeciwko danemu antygenowi zawartych w tych preparatach.