Skróty: aOR (adjusted odds ratio) – skorygowany iloraz szans, CI (confidence interval) – przedział ufności
W populacyjnym badaniu kohortowym z retrospektywnym zbieraniem danych oceniono wpływ szczepienia przeciwko COVID-19 matek w okresie ciąży na ryzyko wybranych niekorzystnych zdarzeń zdrowotnych u ich dzieci w okresie noworodkowym. Dane do badania uzyskano z oficjalnych krajowych rejestrów.
Wyjściową populację badania stanowiły wszystkie noworodki urodzone w Szwecji i Norwegii w okresie od lipca 2021 r. do stycznia 2023 r. (uwzględniono wszystkie żywo urodzone dzieci, również z wadami wrodzonymi). Ryzyko określonych niekorzystnych zdarzeń zdrowotnych okresu noworodkowego porównano w grupie dzieci urodzonych przez matki zaszczepione przeciwko COVID-19 w okresie ciąży z grupą dzieci matek nieszczepionych. Dzieci obserwowano przez ≥4 tygodnie po urodzeniu. Matkę uznawano za zaszczepioną, jeżeli otrzymała ≥1 dawkę szczepionki przeciwko COVID-19 w czasie ciąży. W obu krajach początkowo przeciwko COVID-19 szczepiono ciężarne z grup ryzyka, a następnie wprowadzono szczepienia powszechne (w Szwecji od maja 2021 r., a w Norwegii od sierpnia 2021 r.), a szczepienie zalecano po ukończeniu I trymestru ciąży.
Ostatecznie w badaniu uwzględniono 196 470 noworodków, w tym 94 303 (48%) noworodki urodzone przez matki zaszczepione przeciwko COVID-19 w okresie ciąży i 102 167 noworodków urodzonych przez matki nieszczepione. Mediana czasu od zapłodnienia do podania ostatniej dawki szczepionki wyniosła 153 dni u ciężarnych ze Szwecji i 157 dni u ciężarnych z Norwegii, a od podania ostatniej dawki szczepionki do porodu odpowiednio 124 i 120 dni. Większość ciężarnych otrzymała 1 lub 2 dawki Comirnaty (78,6%) lub Spikevax (21,4%) w I (32%), II (43%) lub III (24%) trymestrze ciąży. Wykazano, że szczepienie przeciwko COVID-19 matki w okresie ciąży, w porównaniu z brakiem szczepienia, nie zwiększyło u ich dzieci w okresie noworodkowym ryzyka: małopłytkowości lub niedokrwistości (5,4 vs 7,5%; aOR: 1,01 [95% CI: 0,87–1,18]), nieurazowego krwawienia śródczaszkowego lub krwawienia dokomorowego (1,7 vs 3,2%; aOR: 0,78 [95% CI: 0,61–0,99]), innych krwawień, w tym krwistych wymiotów lub smolistych stolców (0,7 vs 1,2%; aOR: 0,79 [95% CI: 0,56–1,12]), udaru niedokrwiennego (0,3 vs 0,3%; aOR: 1,0 [95% CI: 0,54–1,83]), urazowego krwawienia śródczaszkowego (0,2 vs 0,3%; aOR: 0,90 [95% CI: 0,45–1,79]), zdarzeń zakrzepowych (<4 przypadki vs 0,1%; aOR: 1,13 [95% CI: 0,44–2,94]), bakteryjnej sepsy noworodkowej (7,2 vs 8,2; aOR: 1,01 [95% CI: 0,90–1,14]), drgawek noworodkowych (2 vs 2,3%; aOR: 1,0 [95% CI: 0,81–1,24]), niedokrwienia mózgu, encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej (2 vs 2,7; aOR: 0,82 [95% CI: 0,67–1,02]), niewydolności serca, przetrwałego przewodu tętniczego, przetrwałego nadciśnienie płucnego lub niedokrwienia mięśnia sercowego (7,5 vs 8,8%; aOR: 0,99 [95% CI: 0,88–1,12]), niewydolności oddechowej z jakiejkolwiek przyczyny (47,8 vs 48,5%; aOR: 1,05 [95% CI: 1,00–1,11]), problemów z karmieniem, wymiotów (42,1 vs 50,6%; aOR: 1,0 [95% CI: 0,95–1,06]), martwiczego zapalenia jelit (0,2 vs 0,7%; aOR: 0,58 [95% CI: 0,34–1,01]) ani ryzyka zgonu (0,9 vs 1,8%; aOR: 0,68 [95% CI: 0,50–0,91]).
Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że szczepienie przeciwko COVID-19 preparatem mRNA matki w okresie ciąży, w porównaniu z brakiem szczepienia, nie zwiększyło ryzyka żadnego z ocenianych niekorzystnych zdarzeń zdrowotnych u ich dzieci w okresie noworodkowym.
