medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Od lat toczy się debata na temat obowiązującej klasyfikacji MIZS oraz próby stworzenia homogennych grup pacjentów na podstawie patogenezy, przebiegu klinicznego choroby, występowania pozastawowych objawów oraz odpowiedzi na leczenie.
Autorka przedstawia wybrane publikacje z 2011 roku dotyczące: reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, twardziny układowej, zespołu Sjögrena, krioglobulinemii i zapaleń naczyń, polimialgii reumatycznej, spondyloartropatii, choroby zwyrodnieniowej stawów, chorób wywoływanych przez kryształy oraz szczepień ochronnych u chorych na choroby reumatyczne.
Autorzy omawiają wybrane doniesienia z 2011 roku dotyczące diagnostyki oraz niefarmakologicznego i farmakologicznego leczenia osteoporozy.
Autorzy omawiają wybrane doniesienia z 2010 roku dotyczące diagnostyki i leczenia osteoporozy, w tym suplementacji wapnia i witaminy D, postępowania w osteoporozie wtórnej oraz nowych terapii.
Autorka przedstawia najważniejsze doniesienia w 2010 roku – nowe wytyczne oraz badania kliniczne – dotyczące: reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, twardziny układowej, układowych zapaleń naczyń, polimialgii reumatycznej, spondyloartropatii, choroby zwyrodnieniowej stawów, dny moczanowej i fibromialgii.
XXI wiek to epoka eksplozji wiedzy o podstawach genetycznych i molekularnych organizmu ludzkiego, w tym funkcjonowania układu odpornościowego. Każdy mijający rok przynosi olbrzymią liczbę nowych wyników badań z zakresu genetyki, biologii molekularnej oraz immunologii podstawowej i klinicznej.
Autorka omawia doniesienia z 2009 roku dotyczące reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, zespołu antyfosfolipidowego, twardziny układowej, układowych zapaleń naczyń, zespołu Sjögrena, polimialgii reumatycznej, spondyloartropatii, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz dny moczanowej.
W artykule omówiono wybrane doniesienia z 2009 roku dotyczące diagnostyki, profilaktyki i leczenia osteoporozy.
Autorzy przedstawiają wybrane doniesienia dotyczące rozpoznawania, profilaktyki i leczenia osteoporozy.
Autorka przedstawia wybrane doniesienia dotyczące: reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, zespołu antyfosfolipidowego, twardziny układowej, zespołu Sjögrena, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, bakteryjnego zapalenia stawów, dny moczanowej, bólu krzyża i fibromialgii.
W artykule omówiono wybrane publikacje z 2007 r. dotyczące diagnostyki, profilaktyki i leczenia osteoporozy, ze szczególnym uwzględnieniem roli suplementacji witaminy D, stosowania leków antyresorbcyjnych i anabolizujących.
Autorka przedstawia wybrane najważniejsze informacje z badań klinicznych oraz wytycznych postępowania opublikowanych w 2007 r. dotyczących m.in.: 1) wczesnego rozpoznawania reumatoidalnego zapalenia stawów; 2) stosowania leków biologicznych; 3) stosowania glikokortykosteroidów; 4) wczesnej miażdżycy w przebiegu uogólnionych chorób układowych tkanki łącznej; 5) roli obrazowania metodą rezonansu magnetycznego we wczesnym rozpoznawaniu spondyloartropatii.
Mimo znacznego postępu w badaniach nad terapią MIZS o początku systemowym GKS nadal stanowią podstawę leczenia tej postaci choroby.
Bisfosfoniany są coraz szerzej stosowane w leczeniu osteoporozy u dzieci cierpiących na MIZS.
Nawet nieznaczny białkomocz u pacjenta z chorobą Schoenleina i Henocha jest wskazaniem do obserwacji pod kątem uszkodzenia nerek i biopsji nerki.
Opracowano zalecenia EULAR dotyczące postępowania we wczesnym zapaleniu stawów, leczenia chorych na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, postępowania w chorobie zwyrodnieniowej stawów rąk oraz diagnostyki i leczenia dny moczanowej, a także kolejne zalecenia dotyczące stosowania leków biologicznych w chorobach reumatycznych. Zakrzepica związana z obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych może być pierwszym objawem nowotworu złośliwego, szczególnie u osób w starszym wieku. Leczenie włóknienia płuc w przebiegu twardziny układowej polega na stosowaniu cyklofosfamidu w pulsach dożylnych w odstępach 1 miesiąca. Zaproponowano, aby po 6 pulsach leczenie kontynuować, stosując azatioprynę. Podstawowymi lekami u chorych zagrożonych wystąpieniem przełomu nerkowego w przebiegu twardziny układowej są inhibitory ACE.
Autorka przedstawiła podsumowanie najważniejszych nowości w zakresie: nomenklatury zapaleń stawów; przyczyn i patomechanizmu zapalnych chorób tkanki łącznej; diagnostycznego znaczenia wykrywania nowych autoprzeciwciał; rozpoznawania zapalnych chorób tkanki łącznej u dzieci i czynników rokowniczych oraz leczenia.
