Podstawą terapii zaburzeń odżywiania się są oddziaływania psychoterapeutyczne, jednak w przypadku większości z nich, a zwłaszcza w sytuacji, gdy towarzyszą im jednocześnie dodatkowe zaburzenia natury psychicznej i nie tylko, zaleca się wdrożenie farmakoterapii.
Jaki jest związek między wiedzą na temat dokonywania samookaleczeń bez intencji samobójczych przez rówieśników a częstością powielania takich zachowań oraz ryzykiem myśli i prób samobójczych? Zapoznaj się z wynikami badania.
Dostępne dane naukowe sugerują, że u ponad połowy dzieci z ASD podejmuje się próby leczenia farmakologicznego ukierunkowanego na problem zaburzeń współwystępujących. Autorzy niniejszego badania podjęli próbę oceny wpływu fluoksetyny na nasilenie zachowań obsesyjno-kompulsyjnych.
Zaobserwowano kilka ważnych trendów naukowych, które pozwalają lepiej zrozumieć wagę klinicznych różnic między niepełnosprawnością intelektualną i ASD. Podczas gdy ta pierwsza wiąże się z uogólnionymi deficytami w różnych domenach rozwojowych, „definicyjną cechą” ASD jest znaczne ograniczenie społecznych kompetencji komunikacyjnych.
Fakt istnienia konsekwencji zachowań ryzykownych powoduje konieczność wdrożenia działań profilaktycznych, gdy tylko pojawią się sygnały ostrzegawcze. W odniesieniu do młodzieży oddziaływania polegają na wzmacnianiu czynników chroniących oraz usunięciu lub ograniczeniu występowania czynników ryzyka.
Mimo że zaburzenia te wynikają głównie z nieprawidłowości natury psychicznej, stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia fizycznego i życia. Jest to szczególnie ważne w populacji dzieci i młodzieży, gdyż niedobry składników odżywczych w okresie, gdy młody organizm się rozwija, mogą wywierać istotny, negatywny wpływ na całe dalsze, dorosłe życie.
Zanieczyszczenie powietrza stanowi obecnie poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego w skali globalnej, będąc ważnym czynnikiem ryzyka rozwoju chorób układu krążenia i układu oddechowego. Odnotowano również częstsze występowanie zaburzeń lękowych, zaburzeń ze spektrum autyzmu i choroby Alzheimera wśród osób narażonych na ten rodzaj zanieczyszczeń.
Ryzykowne kontakty seksualne, sięganie po substancje psychoaktywne, (auto)agresja – to znane przykłady zachowań ryzykownych wśród młodzieży. Nowe zaś manifestują się w środowisku nowoczesnych technologii komunikacyjnych, czyli w przestrzeni będącej źródłem wiedzy o świecie, miejscem wymieniania opinii, nawiązywania kontaktów społecznych, zabawy, rozrywki, kreowania postaw i wzorców percepcji świata.
Stosowanie przemocy z wykorzystaniem Internetu i innych narzędzi telekomunikacyjnych określamy mianem cyberprzemocy (cyberbullying). Istotą tego zjawiska jest jego powtarzalność, intencja skrzywdzenia drugiej osoby i wykorzystywanie nierównomierności sił pomiędzy ofiarą a sprawcą uniemożliwiające ofierze skuteczną obronę.
Zachowania ryzykowne wynikają z interakcji wielu czynników indywidualnych i środowiskowych. Interakcje te rozpatrywane są w ramach modelu biopsychospołecznego. Najważniejszymi wśród czynników chroniących przed podejmowaniem omawianych zachowań są te dotyczące prawidłowych więzi emocjonalnych między rodzicami i dziećmi, zainteresowania ze strony rodziców i nauczycieli rozwojem nieletnich, skłonności do szanowania norm i wartości społecznych.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.