Jak przeprowadzić szczepienie przeciwko odrze, śwince i różyczce?

Zamiast trzeciej dawki szczepionki przeciwko WZW typu B 7-miesięcznemu niemowlęciu omyłkowo podano MMR. Czy dziecko należy powtórnie zaszczepić MMR w 13. miesiącu życia, czy też wdrożyć inne postępowanie (np. badanie stężenia przeciwciał przeciwko odrze, śwince i różyczce)?

Tak, należy podać drugą dawkę po ukończeniu 1. roku życia, najlepiej w 13.–14. miesiącu życia. Dziecko powinno otrzymać też trzecią dawkę szczepionki w terminie zgodnym z drugą dawką szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR) przewidzianą w Programie Szczepień Ochronnych (PSO), czyli w 10. roku życia. Należy uspokoić rodziców, że podawanie MMR w 1. roku życia praktykuje się w przypadku zagrożenia epidemicznego odrą (np. wyjazd na tereny endemiczne). Wówczas zgodnie z zaleceniami amerykańskiego Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP) wszystkim nieodpornym osobom w wieku ≥6 miesięcy planującym podróż lub przeprowadzkę za granicę podaje się przed wyjazdem: dzieciom w wieku 6–11 miesięcy 1 dawkę, a dzieciom w wieku ≥12 miesięcy i dorosłym 2 dawki szczepionki MMR w odstępie co najmniej 28 dni. Dzieci, które zaszczepiono MMR w wieku <12 miesięcy, ze względu na mniejszą immunogenność szczepionki w tym wieku, spowodowaną obecnością nabytych biernie od matki swoistych przeciwciał, dodatkowo należy zaszczepić 2 dawkami MMR – pierwszą dawką w wieku 12–15 miesięcy (w wieku 12 mies., jeżeli dziecko przebywa w rejonie o dużym ryzyku zachorowania), a drugą dawką – jeśli ryzyko zachorowania nadal jest zwiększone – po upływie co najmniej 28 dni. Ponieważ w opisanym przypadku nie stwierdza się zwiększonego ryzyka zachorowania, proponuję postępować zgodnie z PSO. Oznaczanie swoistych przeciwciał nie ma większego znaczenia, bo ewentualny dodatni wynik nie pozwoli odróżnić przeciwciał wytworzonych pod wpływem szczepienia od przeciwciał przekazanych przez matkę, które później zanikną.