Skróty: IChM – inwazyjna choroba meningokokowa, MCV-4 – skoniugowana 4-walentna szczepionka przeciwko meningokokom grupy A, C, W i Y, MCV-C – skoniugowana monowalentna szczepionka przeciwko meningokokom grupy C, MenACWY – meningokoki serogrupy A, C, W i Y, MenC – meningokoki serogrupy C
Czy po podaniu 1 lub 2 dawek skoniugowanej monowalentnej szczepionki przeciwko meningokokom grupy C (MCV-C) w 1. roku życia można podać w 2. roku życia MCV-4 jako dawkę przypominającą, czy lepiej dokończyć schemat szczepionką monowalentną, a następnie podać MCV-4? Po jakim czasie od szczepienia MCV-C można podać MCV-4?
Wymienne stosowanie szczepionki skoniugowanej MCV-C i MCV-4 nie jest zarejestrowane. W badaniu oceniającym odpowiedź immunologiczną na dawkę przypominającą MCV-4 u pacjentów, którym w ramach szczepienia pierwotnego podano MCV-C lub MCV-4 w wieku ≥12 miesięcy, silniejszą odpowiedź uzyskiwano na antygeny zawarte w szczepionce użytej do szczepienia pierwotnego.
W opisanym przypadku niemowlęciu podano MCV-C, natomiast aktualne dane epidemiologiczne przemawiają za stosowaniem szczepionki przeciwko MenACWY, a nie meningokokom serogrupy C (MenC [p. W których grupach wiekowych obserwuje się największą zapadalność na inwazyjną chorobę meningokokową? – przyp. red.]). Dziecku, które w 1. roku życia otrzymało 1 lub 2 dawki MCV-C, należy w 2. roku życia podać 1 dawkę MCV-4. Jest to zarejestrowany schemat dla tej szczepionki u dzieci >1. roku życia, który stanowi jednocześnie szczepienie pierwotne przeciwko meningokokom serogrupy A, W i Y oraz dawkę przypominająca dla serogrupy C. Jeśli szczepienie przeciwko MenC rozpoczęto w pierwszym półroczu życia i dziecko jest w drugim półroczu życia, to zgodnie z rejestracją MCV-4 można zastosować schemat 1+1 (pierwsza dawka w drugim półroczu życia, a druga po ukończeniu 12. mż. i ≥2 mies. po pierwszej). Odstęp między ostatnią dawką MCV-C a MCV-4 powinien wynosić ≥1 miesiąc.
W Wielkiej Brytanii po podaniu 2 dawek MCV-C zaleca się podać 2 dawki MCV-4 po upływie miesiąca od drugiej dawki MCV-C. Takie zalecenie dotyczy sytuacji szczególnych, na przykład wyjazdu w regiony endemicznego występowania zachorowań na inwazyjną chorobę meningokokową (IChM) wywołaną tymi serogrupami.
W szczególnych sytuacjach (np. bliski kontakt z nosicielem lub chorym na potwierdzoną chorobę meningokokową wywołaną przez meningokoki grupy A, Y lub W; planowany wyjazd na tereny endemicznego występowania takich zachorowań; wskazania wynikające ze stanu zdrowia [np. anatomiczny lub czynnościowy brak śledziony]) zalecenia brytyjskie dopuszczają podanie MCV-4 ≥1 miesiąc po podaniu drugiej lub trzeciej dawki MCV-C dzieciom, które zaczęto szczepić w pierwszym półroczu życia, lub starszym dzieciom i dorosłym po podaniu pierwszej dawki MCV-C.
Natomiast po szczepieniu podstawowym MCV-C do szczepienia przypominającego można użyć MCV-4 (Nimenrix, Menveo). W przypadku szczepionki MenQuadfi producent dopuszcza jej zastosowanie w szczepieniu przypominającym u osób zaszczepionych innym preparatem zawierającym te same serogrupy. Optymalnie odstęp od szczepienia podstawowego do podania dawki przypominającej powinien wynosić >3 lata.
Piśmiennictwo:
1. Meningococcal: the green book, chapter 22. www.gov.uk/government/publications/meningococcal-the-green-book-chapter-22 (dostęp: 02.09.2024)2. Charakterystyka Produktów Leczniczych: Nimenrix, Menveo, MenQuadfi