Noworodka urodzonego w domu należy szczepić tak samo jak urodzonego w szpitalu. Opóźnienie pierwszych szczepień (przeciwko gruźlicy [BCG] i wirusowemu zapaleniu wątroby [WZW] typu B), których nie wykonano w 1. dobie życia, nie powinno wpłynąć na dalszą terminową realizację PSO. Zakładam, że w takim przypadku ciężarna nie jest zakażona wirusem WZW typu B (HBV), gdyż w innej sytuacji noworodek wymagałby jak najszybszego podania swoistej immunoglobuliny przeciwko HBV (HBIG) i rozpoczęcia szczepienia, co może być kłopotliwe w warunkach domowych. Kobietom planującym poród w domu warto więc przypomnieć o konieczności wcześniejszego wykluczenia zakażenia HBV.
Największym problemem może być wykonanie szczepienia przeciwko gruźlicy. Ze względów organizacyjnych i technicznych (fiolki wielodawkowe, metoda śródskórna wymagająca praktyki i doświadczenia) w wielu regionach kraju nie wykonuje się go w gabinetach lekarza rodzinnego, lecz w poradniach specjalistycznych, co znacznie opóźnia czas podania tej szczepionki. Przed szczepieniem BCG nie ma potrzeby rutynowego wykonywania próby tuberkulinowej, należy jednak zebrać dokładny wywiad w kierunku ewentualnego kontaktu dziecka z osobą chorą na gruźlicę. Ponieważ, poza szczepionką BCG oraz zalecanym szczepieniem przeciw rotawirusom, wszystkie pozostałe preparaty przeznaczone do podawania w 1. roku życia są szczepionkami „nieżywymi”, można je podawać w dowolnym odstępie czasu od BCG (szczepienie przeciwko rotawirusom w odstępie co najmniej 4 tygodni).
Piśmiennictwo
1. Komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 października 2012 w sprawie Programu Szczepień Ochronnych na rok 2013. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia z 30 października 2012 r., poz.78 (p. Program Szczepień Ochronnych)
