medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Prof. Elżbieta Hassmann-Poznańska na podstawie aktualnych wytycznych przedstawia schemat postepowania w ostrym zapaleniu ucha środkowego, wysiękowego zapalenia ucha środkowego oraz ostrym zapaleniu zatok przynosowych u dzieci.
Wodonercze wywołane zwężeniem podmiedniczkowym może być skutecznie leczone laparoskopowo. Chłopców z jądrem wędrującym, u których w trakcie obserwacji stwierdzono trwałe przyjęcie nieprawidłowej pozycji jądra, należy zakwalifikować do orchidopeksji.
Rok 2012 przyniósł wiele ważnych doniesień w zakresie hematologii i onkologii dziecięcej. Najbardziej prestiżowe publikacje w czasopismach o największym wskaźniku oddziaływania (impact factor) dotyczyły głównie dzieci chorujących na nowotwory złośliwe układu krwiotwórczego i chłonnego.
W ciągu ostatnich lat opublikowano wiele nowych wytycznych i doniesień dotyczących tego zagadnienia, a najistotniejsze z nich z punktu widzenia lekarza praktyka w skrócie omówiono w niniejszym artykule.
W 2012 r. opublikowano kilka interesujących opracowań dotyczących wentylacji nieinwazyjnej, stosowania probiotyków u noworodków z bardzo małą urodzeniową masą ciała, a także wpływu infekcji na zaburzenia w rozwoju mózgu u noworodków urodzonych przed ukończeniem 32. tygodnia ciąży.
W artykule podsumowano najnowsze dane dotyczące młodzieńczego idiopatycznego zapalenie stawów, młodzieńczego zapalenia skórno-mięśniowego oraz młodzieńczego tocznia rumieniowatego układowego.
W 2012 roku przedstawiono kolejną, uzupełnioną wersję europejskiego stanowiska w sprawie zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych (ZZP, rhinosinusitis) oraz polipów nosa (EPOS 2012).
Rozszerzenie wskazań do stosowania 13-waletnej skoniugowanej szczepionki przeciwko pneumokokom, opracowanie bezpiecznej i immunogennej szczepionki przeciwko meningokokom grupy B – sprawdź, co wydarzyło się w dziedzinie szczepień ochronnych w 2012 roku.
Nieskuteczność montelukastu w zapobieganiu zakażeniom dróg oddechowych u dzieci w wieku przedszkolnym, inhalacje z hipertonicznego roztworu NaCl u dzieci z obturacją wywołaną zakażeniem wirusowym, związek astmy z zakażeniami, skuteczność mepolizumabu w leczeniu astmy trudnej, podsumowanie wytycznych dotyczących astmy.
Postępy obejmują następujące zagadnienia: dystrofia mięśniowa Duchenne'a, niedrożność smółkowa, przerostowe zwężenie odźwiernika, leczenie cukrzycy, diagnostyka prenatalna, choroba Kawasaki, kraniosynostozy.
Pacjenci z chorobami nowotworowymi wymagają regularnych kontroli endokrynologicznych. Tarczyca i gonady to narządy o największym ryzyku uszkodzenia w trakcie chemio- i radioterapii.
Wyniki kilku dużych badań kohortowych wskazują, że rzeczywisty wpływ na profilaktykę alergii u dzieci ma całkowity czas karmienia pokarmem kobiecym i wprowadzanie w tym okresie pokarmów uzupełniających, a nie sam okres wyłącznego karmienia piersią.
Na podstawie przeglądu opublikowanego piśmiennictwa nie wykazano znaczących różnic w skuteczności poszczególnych leków w doraźnym łagodzeniu migrenowego bólu głowy.
Od lat toczy się debata na temat obowiązującej klasyfikacji MIZS oraz próby stworzenia homogennych grup pacjentów na podstawie patogenezy, przebiegu klinicznego choroby, występowania pozastawowych objawów oraz odpowiedzi na leczenie.
Nie należy stosować inhibitorów pompy protonowej (IPP) w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku (ChRP) u niemowląt.
Leczenie ZUM antybiotykiem doustnym lub dożylnym jest tak samo skuteczne i należy je kontynuować przez 7–14 dni.
Wskazaniem do usunięcia migdałków podniebiennych z powodu nawracających angin jest: 7 epizodów anginy w poprzedzającym roku, 5 epizodów w każdym z 2 poprzedzających lat oraz 3 epizody w każdym z poprzedzających 3 lat, przy czym obraz kliniczny tych epizodów musi odpowiadać obrazowi anginy bakteryjnej.
W dniach 4–6 grudnia 2011 roku w Waszyngtonie odbyło się ważne sympozjum neonatologiczne – Hot Topics in Neonatology. Po raz pierwszy w obecności tak szerokiego gremium omawiano bezpieczeństwo stosowania anestetyków u noworodków, a szczególnie u najbardziej niedojrzałych wcześniaków urodzonych ze skrajnie małą masą ciała.
U dzieci z chorobami alergicznymi stwierdza się zaburzenia odporności wrodzonej. Stosowanie leków hamujących wydzielanie kwasu solnego w żołądku może zwiększać ryzyko uczulenia na pokarmy.
Od pewnego czasu w endokrynologii dziecięcej wiele kontrowersji budzi stosowanie hormonu wzrostu w leczeniu wszystkich chorób, w przebiegu których obserwuje się niski wzrost.
