medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Autor przedstawia wybrane nowości w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, dotyczące takich zagadnień jak: znieczulenie i zabiegi operacyjne u chorych ze stentami w tętnicach wieńcowych, znieczulenie u osób z obturacyjnym bezdechem sennym, stosowanie beta-blokerów w okresie okołooperacyjnym, ból pooperacyjny, sepsa, wentylacja mechaniczna, ostra niewydolność nerek i resuscytacja.
Przegląd piśmiennictwa z 2008 roku dotyczącego endoskopii przewodu pokarmowego z powodu liczby opublikowanych badań musi skoncentrować się na najistotniejszych problemach, często spotykanych w praktyce klinicznej. Podobnie jak w latach poprzednich należy zwrócić uwagę na standardy postępowania zalecane przez towarzystwa medyczne.
Autorka przedstawia wybrane informacje z opublikowanych w 2008 roku badań klinicznych oraz stanowisk i wytycznych postępowania dotyczących udaru mózgu, stwardnienia rozsianego, otępienia, padaczki i zwężenia kanału kręgowego.
Autorka na podstawie wytycznych i badań klinicznych opublikowanych w 2008 roku przedstawia nowości w zakresie immunologicznej plamicy małopłytkowej, hemofilii i choroby von Willebranda oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Autorzy przedstawiają wybrane informacje z opublikowanych 2008 roku badań klinicznych dotyczących roli homocysteiny jako czynnika ryzyka choroby niedokrwiennej serca oraz różnych apektów zaburzeń gospodarki lipidowej.
Duża częstość występowania chorób dróg żółciowych na całym świecie jest jednym z powodów ogromnej liczby publikacji na ten temat. W niniejszym omówieniu pominięto tematy poruszane przez nas w latach ubiegłych. Przyjęliśmy zasadę omawiania tylko tych publikacji, które stanowią postęp w stosunku do naszej dotychczasowej wiedzy i praktyki chirurgicznej w odniesieniu do dróg żółciowych oraz – nieco szerzej – tych doniesień, które dotyczą jatrogennych urazów dróg żółciowych, a więc przedmiotu naszego szczególnego zainteresowania.
Autorzy przedstawiają wybrane doniesienia dotyczące rozpoznawania, profilaktyki i leczenia osteoporozy.
Rok 2008 obfitował w wiele wydarzeń z dziedziny chirurgii naczyniowej, stąd w niniejszym przeglądzie dotyczącym chorób i chirurgii tętnic zdecydowaliśmy się przedstawić, podobnie jak w latach ubiegłych, tylko najciekawsze osiągnięcia w leczeniu chromania przestankowego, chorób tętnic szyjnych i postępowaniu w przypadku tętniaków aorty brzusznej.
Wiele wskazuje na to, że obecnie chirurgia małoinwazyjna przeżywa kolejny, nowy, niezwykle interesujący etap rozwoju. Mamy za sobą dwie dekady, które zaznaczyły się w historii medycyny wprowadzeniem, następnie burzliwym rozwojem, a dalej upowszechnieniem chirurgii laparo- i torakoskopowej.
W roku 2008 w piśmiennictwie światowym, dotyczącym chirurgii żołądka, dominowała tematyka związana z leczeniem chorych na raka żołądka, zarówno wczesnego, jak i zaawansowanego. Już tradycyjnie ośrodki naukowe z Japonii i Korei dostarczyły nowych bardzo interesujących wyników obserwacji prowadzonych w dużych grupach pacjentów leczonych technikami: klasycznymi, laparoskopowymi i endoskopowymi.
W 2008 roku ukazało się kilka interesujących publikacji i wartościowych opracowań zbiorczych. Główne tematy, którym poświęciliśmy niniejszy przegląd, to: częste choroby proktologiczne, takie jak choroba guzków krwawniczych czy szczelina odbytu; zagadnienia związane z nowoczesną chirurgią jelita grubego, a szczególnie z zabiegami minimalnie inwazyjnymi; problemy rehabilitacji pooperacyjnej chorych oraz zagadnienia z najdynamiczniej chyba rozwijającej się aktualnie dziedziny, czyli z zakresu geno- i proteomiki.
Leczenie oszczędzające sutek (breast conserving therapy – BCT) jest obecnie standardowym postępowaniem z chorymi na raka sutka (RS) o niskim stopniu zaawansowania. W wyższych stadiach zaawansowania standardem pozostaje radykalna amputacja sutka (operacja Maddena) wykonywana pierwotnie lub poprzedzona leczeniem systemowym.
Autorka przedstawia wybrane doniesienia dotyczące: reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, zespołu antyfosfolipidowego, twardziny układowej, zespołu Sjögrena, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, bakteryjnego zapalenia stawów, dny moczanowej, bólu krzyża i fibromialgii.
Antybiotykoterapia w ostrym zapaleniu ucha jest najbardziej wskazana u dzieci <2. roku życia z obustronnymi zmianami lub wyciekiem z ucha.
Adenotonsylektomia znacząco i długotrwale zmniejsza nasilenie zespołu bezdechów w czasie snu.
U wielu dzieci z przewlekłym zapaleniem zatok po adenoidektomii obserwuje się istotne zmniejszenie lub ustąpienie dolegliwości i objawów.
Przesiewowe badania słuchu u noworodków pozwalają na wczesne rozpoczęcie leczenia, co z kolei często umożliwia normalny rozwój i edukację.
Autor przedstawia wybrane doniesienia dotyczące m.in.: anafilaksji, astmy, alergicznego nieżytu nosa, atopowego zapalenia skóry, immunoterapii alergenowej i leków przeciwhistaminowych.
Autor przedstawia nowe wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące niewydolność serca oraz wybrane badania kliniczne opublikowane w 2008 roku, dotyczące m.in. zapobiegania niewydolności serca, nowych sposobów leczenia i roli biomarkerów.
Rok 2008 był okresem dynamicznego rozwoju chirurgii dziecięcej jako dyscypliny klinicznej obejmującej swoim zakresem leczenie wielu wad wrodzonych i nabytych chorób wieku dziecięcego. Tak szerokie spektrum zmian patologicznych, z którym stykają się chirurdzy dziecięcy w swojej codziennej praktyce, stanowi nadal najważniejszy i unikalny element, wyróżniający chirurgię dziecięcą od innych specjalności chirurgicznych.
Miniony rok przyniósł wiele nowych doniesień dotyczących chirurgii gruczołów dokrewnych. Spośród nich wybraliśmy najważniejsze i najciekawsze naszym zdaniem publikacje, pochodzące z najważniejszych ośrodków.
Należy rozważyć wprowadzenie badania przesiewowego w kierunku dyslipidemii u wszystkich dzieci w wieku >=10 lat.
U części dzieci z idiopatycznym niskim wzrostem leczenie rGH może wpłynąć korzystnie na ich wzrost ostateczny.
Leczenie rekombinowanym ludzkim IGF1 jest wskazane u dzieci niskorosłych z ciężkim, pierwotnym niedoborem IGF1 oraz u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu, u których pojawiły się przeciwciała przeciwko podawanemu hormonowi.
"Fałszywie dodatnie" wyniki testu przesiewowego w kierunku hipotyreozy należy uznać za marker dużego ryzyka subklinicznej niedoczynności tarczycy w późniejszym życiu.
Największy wpływ na wzrost ostateczny u dziewcząt z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem leczonych analogiem GnRH ma wczesne rozpoczęcie leczenia.
Najczęstszą formą leczenia skojarzonego jest chemioterapia uzupełniająca (lub hormonoterapia w przypadku nowotworów hormonozależnych) po radykalnym zabiegu operacyjnym w celu zniszczenia potencjalnych mikroprzerzutów. W przypadku wielu nowotworów wykazano, że jej wdrożenie wydłuża czas wolny od nawrotu choroby, a także może wydłużać czas całkowitego przeżycia.
