medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zgodnie z PSO dziecku w 13. miesiącu życia podano 1 dawkę szczepionki przeciwko odrze, śwince i różyczce. Po upływie 2 tygodni otrzymało ono także pierwszą dawkę szczepionki przeciwko ospie wietrznej.
Po 5 dniach od podania pierwszej dawki szczepionki przeciwko ospie u dziecka rozpoznano osutkę poszczepienną. Czy w takim przypadku należy podać drugą dawkę szczepionki?
Czy zmniejszy to ryzyko zachorowania na półpasiec albo jego ciężkiego przebiegu?
Czy pacjenta po przebyciu półpaśca warto nadal zaszczepić przeciwko tej chorobie? Jeśli tak, to po jakim czasie od zakażenia?
Czy wykonane szczepienie MMR wyklucza poekspozycyjne szczepienie przeciwko ospie wietrznej, skoro odstęp między dwiema szczepionkami „żywymi” powinien wynosić ≥4 tygodnie?
Czy jest sens zaszczepić przeciwko półpaścowi pacjentkę z RZS leczoną MTX, która przebyła półpasiec miesiąc wcześniej?
Jak postąpić z pacjentem bez zaburzeń odporności, nieszczepionym przeciwko ospie wietrznej, który deklaruje, że nie chorował na ospę wietrzną?
Czy istnieje ryzyko zaostrzenia choroby podstawowej z uwagi na obecność adiuwantu w szczepionce?
Czy wskazane jest wykonanie szczepienia przeciwko ospie wietrznej?
Które z nich można podawać na jednej wizycie, a które raczej oddzielnie?
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
