Stosowanie 20-walentnej szczepionki przeciwko pneumokokom u wcześniaków

Skróty: ChPL – Charakterystyka Produktu Leczniczego, IChP – inwazyjna choroba pneumokokowa, PCV-13 (13-valent PCV) – 13-walentna PCV, PCV-20 (20-valent PCV) – 20-walentna PCV, PPSO – Program Szczepień Ochronnych, RCT (randomized clinical trial) – badanie z randomizacją

Dzieci urodzone przedwcześnie, tzn. <37. tygodnia ciąży, są obciążone zwiększonym ryzykiem hospitalizacji z powodu IChP. W związku z tym szczególnie ważne jest, aby wcześniaki, o ile pozwala na to ich stan kliniczny, szczepić przeciwko pneumokokom zgodnie z wiekiem metrykalnym.

Zgodnie z ChPL preparatu PCV-20 niemowlęta urodzone przedwcześnie należy szczepić w schemacie 3+1, a pierwszą dawkę można podać już w wieku 6 tygodni, bez względu na stopień wcześniactwa.

Zalecenia dotyczące stosowania PCV-20 u wcześniaków opierają się głównie na doświadczeniu ze stosowaniem PCV-13, która do tej pory była jednym w Polsce preparatem zarejestrowanym do szczepienia przeciwko pneumokokom dzieci urodzonych <27. tygodnia ciąży. W 1 RCT dotyczącym PCV-20 szczepionkę podano 111 niemowlętom urodzonym w 34. tygodniu ciąży lub <37. tygodnia ciąży. Częstość reakcji miejscowych i zdarzeń ogólnoustrojowych u wcześniaków była podobna jak w grupie niemowląt urodzonych o czasie lub mniejsza.

Przy realizacji cyklu szczepienia podstawowego u skrajnych wcześniaków (urodzonych ≤28. tc.), a zwłaszcza z niedojrzałością układu oddechowego w wywiadzie, należy wziąć pod uwagę ryzyko bezdechu i konieczność monitorowania oddechu przez 48–72 h po szczepieniu. Ponieważ korzyści ze szczepienia w tej grupie niemowląt znacznie przewyższają ryzyko z nim związane, nie należy opóźniać szczepienia. U wcześniaków wymagających hospitalizacji warto wykorzystać nadzór medyczny, pod jakim się znajdują, i rozpocząć szczepienia najwcześniej jak to możliwe, nawet w warunkach oddziału intensywnej terapii noworodka.