Leukocyturia jest objawem laboratoryjnym wielu chorób. Najczęściej jej przyczyną jest zakażenie układu moczowego, rzadziej stan zapalny o podłożu nieinfekcyjnym. Leukocyturia pojawia się także w chorobach układu rodnego oraz narządów jamy brzusznej. U małych dzieci, u których mocz do badania pobierany jest do specjalnego woreczka, może być objawem stanu zapalnego skóry okolicy krocza. Mówiąc o przebiegu bezobjawowym nie możemy zapomnieć, że objawy zakażenia układu moczowego różnią się w zależności od wieku i często – szczególnie w pierwszych 2 latach życia – są nietypowe.
Przed podjęciem decyzji o wykonaniu szczepień należy zastanowić się, co jest przyczyną nieprawidłowego wyniku badania moczu i poszerzyć diagnostykę, ewentualnie powtórzyć badanie zwracając szczególną uwagę na prawidłową metodę pobrania moczu do badania.
W większości przypadków leukocyturii bez klinicznych objawów choroby prawdopodobnie będzie można wykonać szczepienia ochronne, ponieważ choroby o łagodnym przebiegu (bez gorączki lub z gorączką) nie stanowią przeciwwskazania do wykonywania szczepień.
Piśmiennictwo:
1. Wanic-Kossowska M. i wsp.: Leukocyturia, bakteriuria – leczyć czy nie leczyć? Forum Nefrologiczne 2009, tom 2, nr 2, 108–1112. General recommendations on immunization. Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR, 2011; 60 (RR-02): 1–60; http://www.mp.pl/szczepienia/artykuly/wytyczne/show.html?id=71734
